dinsdag 3 oktober 2017

Vergeten...

Die jongens, ik word er soms gek van. Als hun kop niet vastzat vergaten ze hem nog.

Zo heb ik een week of drie moeten wachten tot oudste er aan dacht een simpel formuliertje voor me mee te nemen van school. We moesten een weekje vrij vragen, voor de vakantie, straks. Hoefde hij alleen maar op te halen bij de leerlingenadminstratie. En elke middag kwam hij uit school, zonder formulier.

Zijn vader? Een heel selectief geheugen. Gelukkig sta ik hem bij, al was het maar bij het voorlezen van onze gezamelijke familiekalender. ("Wanneer moet ik jongste nou ophalen en waar ook alweer eigenlijk?") 

En dan jongste. Gymtas? Huiswerk? Meestal hol ik achter hem aan of moet de juf nog wat in zijn tas doen. Vanochtend waren zowel jas als schoenen weg. De schoenen had ik al snel gevonden, enigszins vochtig van een nachtje onder de trampoline in de tuin. De jas was spoorloos. Toen we in dik vest langs de speeltuin om de hoek bij school liepen zagen we hem aan een paaltje naast de glijbaan hangen.

Eenmaal thuis, me nog verbazend over zoveel vergeetachtigheid, duik ik de garage in om mijn koffer te zoeken. Binnenkort gaan we op vakantie. Ik weet precies waar het ding is, ik vergeet niet. De koffer staat hoog bovenop de plank, links in de hoek, waar hij al - even snel rekenen- dertien jaar staat. Ben in die tijd niet verder dan Centerparcs geweest, en dan is een grote weekendtas ook wel genoeg.

Het ding is niet meer om aan te pakken, zo vies. Ik weet niet wie of wat er tegen het dak van de garage woont, maar schoon is ie niet. Ik borstel het ergste er af en spuit de rest schoon met een stevige waterstraal. Doekje chloor er over heen, nog een sopje. Nu moet het lukken. 

Voor ik de koffer kan openen kom ik nog een vervelende verrassing tegen. Het cijferslot. En het ding zit stevig dicht. Oeps. Ik weet nog dat ik ooit riep dat code 3-6-9 of was het nou 9-3-6, of toch 1-2-8 ( 8-2-6?)  of zo iets makkelijk te onthouden was. Maar waarom? Wat was de logica? Het gevoel? Ik weet ook nog dat ik voor de zekerheid de code op een papiertje heb geschreven. Maar waar? Op mijn pc, digitaal, is het niet te vinden.

Arggghhhh.

Ik ben al drie keer alle 999 combinaties doorgelopen. Ik luister met mijn stethoscoop aan de koffer terwijl ik heel voorzichtig die cijfers draai. Helaas zitten de wieltjes zitten zo vast dat alleen het verschuiven van het ene cijfer naar het ander al een flinke krak oplevert. Ik prik met dunne ijzertjes tussen de radartjes. Kom daarbij alleen nog maar een halfdode spin tegen. De kluis van de best beveiligde bank ter wereld had ik zonder problemen open gekregen, maar deze koffer dus niet.

Misschien is het een teken van boven, dat ik toe ben aan een nieuwe koffer. Een ultralichte met uittrekbaar handvat, meedraaiende wieltjes in een flitsende kleur en design. Met een artifical intelligent slot dat reageert op mijn aanwezigheid. Mijn vingerafdruk desnoods. Die vingerafdrukken gaan waarschijnlijk langer mee dan dat spoortje in mijn hersens dat die drie lullige cijfertjes had moeten onthouden...

11 opmerkingen:

  1. Ja dat is heel duidelijk, je moet echt een nieuwe koffer
    Zo jammer dat een mens altijd dingen onthoudt die er niet toe doen en belangrijke zaken vergeet, haha

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ja dat is heel duidelijk, je moet echt een nieuwe koffer
    Zo jammer dat een mens altijd dingen onthoudt die er niet toe doen en belangrijke zaken vergeet, haha

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Eerlijk gezegd vind ik niet zo heel professioneel van een Personal Assistant van het Hele Gezin dat je Zomaar Een Cijfercode Vergeet...! :-)

    Ik zou dan ook gewoon de schuld aan de koffer geven. En een nieuwe kopen.
    Nu maar hopen dat er niks meer in zit. Want dan blijf je je toch afvragen... ... ... ... ...... ....


    Oh ja... ik heb inmiddels al zeven keer geprobeerd om alle auto's en verkeersborden te selecteren. Dat valt blijkbaar nog niet mee. Als je je afvraagt waarom je maar zo weinig reacties hebt, zou het daaraan kunnen liggen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Huh? Zit er opeens een spamcontrole op? Ik weet van niks.

      Zucht... .ik ben een Personal Assistant van niks. Zelfs dit gaat buiten mij om! :-)

      Verwijderen
  4. Praat me er niet van... cijfercodes, wachtwoorden, zucht. Staat allemaal netjes genoteerd in een schriftje. Maar waar ligt dat schriftje ook alweer?

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Altzheimer slaat slaat al jong toe in jouw gezin, en het lijkt nog behoorlijk besmettelijk ook ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ja, gewoon een nieuwe koffer. Flitsende kleur en design moet je zelf weten, die van mij zijn gewoon zwart. Maar ik zweer bij de rolkoffers, ik zeul echt niet meer met weekendtassen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. En ik heb echt geen enkele moeite met een reactie plaatsen bij jou. Nooit gehad ook.

      Verwijderen
  7. Haha, maaaaaarrrr inmiddels heb je hem open zag ik!!

    BeantwoordenVerwijderen

Laat maar horen!

Ik ben weer terug, ik ben weer weg

De zomervakantie is weer voorbij. Tijd om eens te bloggen over wat wij allemaal hebben uitgevoerd de laatste paar weken. Maar.... niet hier....