dinsdag 13 september 2016

De eerste weken na de zomervakantie op school

... zijn best wel weer heftig. Voor moeders. De ene kennismaking is nog niet geweest of de andere ouderavond is er al weer. Drie kinderen, drie scholen. (En dan hebben we het nog niet over de clubjes gehad.) Ik ren me rot.

De kennismaking op de ene school vond ik wat geslaagder dan op de andere. De meeste begeleiders en juffen lijken wel kennis van zaken, begrip van én hart voor het kind te hebben (ook niet onbelangrijk) maar er zitten er ook twee bij waarmee ik zelf wat moeite heb. Ik bedoel: als ik iets simpels vraag of zeg, vind ik (vinden mijn kinderen) het fijn als er een duidelijk en informatief antwoord komt, geen glazige blikken en wegkijken. Ik schoof het al op een vette generatiekloof, maar gelukkig is er ook een twintiger bij die wel wat betere communicatieve vaardigheden toont.

Middelste, daar is niet zo heel veel over te vertellen. Er is ook natuurlijk niet heel veel anders dan vorig jaar, qua klas en juf, en toen ging alles ook goed. Wel is dit het laatste jaar op de basisschool, dus best belangrijk.

Oudste is wel in een nieuwe klas begonnen. Na een stressvol brugjaar nu naar 2 vwo. En volgens mij gaat dat goed. Hij zit in ieder geval zelf goed in zijn vel, is opener, minder verlegen. Je ziet hem op alle fronten groot worden. Jippie!

Jongste zit op een hele ándere school dan vorig jaar. Een nieuwe klas, samen met hem veel kinderen die ook nieuw zijn, een juf die zelf nog flink wennen moet aan deze school en dit soort kinderen?! In het begin kwam hij vol verhalen uit school, dus ik dacht dat het leuk was. Later kwam hij een keer met een nat geplaste broek terug, en vrijdag was het zo stom geweest dat hij maandag niet meer naar school wilde. Net als de andere twee nieuwe jongens in zijn groep dat elke dag niet willen. Sommige dingen, zoals de Chinese les vindt hij geweldig. Maar het zelfstandig boeken en pennen pakken en beginnen, dat blijkt weer lastig (waar ken ik dat van?!) en of de juf dáár nu al ervaring mee heeft, hoe om te gaan met een Jongste die in de blokkeerstand springt?

7 opmerkingen:

  1. Wat jammer dat de nieuwe school nog niet direct "halleluja" is, maar misschien komt het helemaal goed na de opstartproblemen. Blijven praten zal het probleem toch op moeten lossen, ook met de juf die het dus ook nog niet helemaal in de vingers heeft.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik wilde je al vragen hoe het ondertussen op school ging :-) Ik denk dat opstarten altijd lastig is (althans, ik zie het hier ook...). Laat maar even gaan. Maar wel vervelend dat jijzelf je niet echt goed gehoord voelde bij dat gesprek op school: ze moeten je wel wat vertrouwen kunnen geven dat ze capabel zijn. Pff, lastig hoor.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik vind het ook een hele happening. Tegelijk met het opstarten van mijn werk na de zomervakantie (universiteit met zomer ceremonies e.d.).
    Het dendert maar weer door. Ik heb trouwens wel meteen in de eerste week met de leerkracht gepraat over mijn kind, gewoon helderheid te geven en te krijgen. Hoeven daar geen misverstanden over te ontstaan die in het nadeel van mijn kind zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Oei, ik zou daar ook eeecht niet blij van worden! Ik hoop dat alles goed komt voor hem!
    Je zou toch denken dat juffen in HB-onderwijs weten hoe ze met die kinderen om moeten gaan?!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Oef das niks voor de jongste, hoop dat ze snel wennen, ook de leraren.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Niet makkelijk, die eerste maand(en). Hopelijk valt alles snel voor iedereen in de plooi!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ik ben benieuwd hoe het inmiddels gaat. Gaat het met jongste al beter? Fijn in ieder geval dat oudste het naar zijn zin heeft!

    BeantwoordenVerwijderen

Wat denk jij er van?