Hij zit op de trap, ik trek zijn schoenen aan. Niet omdat hij dat zelf niet kan, maar ik verbeeld me dat het dan sneller gaat en eh, nou ja, macht der gewoonte.
Eerste klittenband open, voet er in. Past nét niet helemaal. Tweede klittenband open dan maar. "AU!", schreeuwt jongste zoon. Kéihard in mijn oor. Een plotselinge, gruwelijke, onverwachte pijn heeft hem getroffen. Maar goed dat we alleen zijn, elk ander mens was er in getrapt.
Ik blijf echter zeer onaangedaan en doe de schoen dicht. Zoon heeft zich hersteld. Wat is het toch een bikkel. De tweede schoen. Ik probeer het heel voorzichtig. Eén klittenband los. Dan toch ook maar de tweede. "AU!!" De pijn straalt van zijn gezicht af. Maar als je héél goed kijkt zie je toch ergens een glimmertje in zijn ogen.
Het blijft een leuk grapje. "Mama, je hebt wéér op de AU knop gedrukt".
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Mammalien is er nog....
maar blogt hier niet meer. Lees hoe het met haar en de haren gaat op https://saralien.nl
-
Het was een hobbelige reis, en zo'n jute zak is behoorlijk klein en kriebelig. Maar het was het waard. Wat is het hier fantastisch zeg. ...
-
Mijn grote kleine man, mijn baby-die-nu-officieel-een-dreumesje is, Q.tje, drakendoder, lief kereltje is vandaag één jaar geworden!! En dan ...
-
Binnenkort moeten we weer trakteren op school. Géén cupcakes! riep hij geschrokken, op één van mijn voorstellen. Niet dat hij ze niet lust. ...
Hahaha, wat een 'rotjoch' ;-)
BeantwoordenVerwijderenwat een lekkerding;)
BeantwoordenVerwijderen:-)
BeantwoordenVerwijderenOh, wat schattig!
BeantwoordenVerwijderenLeuk dat je dat hier vastlegt. Dit zijn van die momenten die een mens eigenlijk heel graag wil onthouden, maar in de loop der jaren dan toch vergeet...