zondag 2 november 2014

Abraham

Dat rustig weekendje, wat een aantal van jullie suggereerden in de vorige reacties, zat er niet echt in. Zaterdag was er namelijk een feestje: Pappalien is (bijna) 50 jaar! Wow. Hij wilde er niets van weten toen ik een tijdje terug voorstelde om dit jaar eens wat aan zijn verjaardag te doen. Misschien zelfs wel eens een serieus groot feest? Hij had geen geld, geen zin, en 50 was al helemaal geen reden om überhaupt iets te vieren.

Dus regelden wij - vrouw en kinders - zelf maar iets. Geen abraham, geen vreselijk foute "ondeugende" teksten op spandoeken of geprinte a4-tjes op de lantaarnpalen, maar een paar slingers, ballonnen en taartjes met de onvermijdelijke cijfers er op, dat moest kunnen vonden we. En toen hij thuiskwam van de wekelijkse boodschappen op zaterdagochtend keek hij verrast, maar blij verrast.

Even later, de door dochter versierde cakejes waren nét klaar, kwamen de gasten. Het werd behoorlijk druk met vrienden en familie (al zijn negen broers en zussen, met het grootste deel van de aanhang waren aanwezig, en dat was al in geen jaren gebeurd!). Maar gelukkig had ik ook voor een prachtig broeikaseffecterig lenteweer gezorgd dus we konden ook deze novemberverjaardag lekker in de tuin vieren. Het bier en de wijn waren al veel te snel op, en ook de hapjes waren sneller op dan gemaakt. Toch waren de volwassen gasten, de kinderen die gezellig samen gespeeld hebben (lekker boven, ergens uit het zicht, dat is het leukst!) én het feestvarken zeer tevreden.

Een hele tijd later, toen de laatste gasten vertrokken waren, de (jongste twee) kinderen éindelijk uit gestuiterd en compleet uitgeteld in bed gegooid, zaten man en ik dan weer op de bank. (Panty uit, beha uit, voeten op de tafel en even helemaal niets meer hoeven te zeggen of te luisteren, wat een genot.) Moe maar voldaan. Jammer dat we er zondagochtend al weer zo vroeg uit moesten voor de zondagse kindersporten.

En over een paar dagen vieren we het met ons vijven nog even "voor het echie".

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Laat maar horen!

Te groot voor sinterklaas. Bestaat dat?

Oudste zoon, 2 1/2 jaar. Wij, zeer enthousiaste jonge naïeve ouders, sleepten de peuter mee naar de intocht van de Sint. Het was koud, het w...