woensdag 5 maart 2014

Schoolfoto's

De schoolfotograaf kwam. De avond van te voren was ik een en al besluiteloosheid: moet zij dat roze shirt aan of dat blauwe, en past dat dan wel bij het rode shirt van haar broer? En wat te doen met kleuter, die weigert om iets anders aan te trekken dan de verwassen, te klein geworden en bovendien veel te warme truien die hij de hele winter al aan heeft? En is die kleding eigenlijk wel op tijd uit de wasmachine en netjes gestreken?

's Ochtends bleek het allemaal op rolletjes te lopen. Haren gewassen en wat gestyled (voor zover de schatjes dat toelaten), ze hadden zelf de juiste kleding netjes aangetrokken. Er ging zelfs een ontbijtje in zonder te vlekken. Ik kon alleen nog maar hopen dat ze niet in de kramp zouden schieten voor de camera. Ik heb namelijk al eerder schoolfoto's gekregen van kinderen met angstige blikken of een zenuwachtig trekje om de mond.

Dit jaar mocht ik helpen. De hele dag diende ik, samen met een andere moeder, ervoor te zorgen dat de kindjes uit de juiste klas werden gehaald en op alfabetische volgorde voor de camera verschenen. Poe! Was nog best hard werken. Voor de fotografe helemaal: respect voor die meisjes die zes keer dertig kinderen individueel en per groep gefotografeerd moesten krijgen... Elke keer weer opnieuw hetzelfde verhaal: kind op z'n gemak stellen, standje uitleggen, ander standje verzinnen, roep maar "spaghettiiiiiiiii"  ("lusiknie!" zei zeker de helft...) en vooral blij en opgewekt blijven terwijl het steeds duidelijker werd dat er teveel kinderen waren en te weinig tijd....

Maar alles ging goed. Ik denk dat er heel veel mooie foto's gemaakt zijn. Bij mijn zoons heb ik niet kunnen kijken, maar bij mijn dochter wel. Zij staat er vast goed op. Alles onder controle dankzij mijn goede voorbereidingen, kuch. Nou ja, alles??? Toen de fotografe meekreeg dat het mijn dochter was die op een bepaald moment voor de camera lag werd ik vriendelijk verzocht om er even naast te gaan liggen voor een heuse moeder-dochterfoto. Arrrrghh. Dáár was ik niet op voorbereid. Geen make-up, haartjes niet gestyled, rimpels niet gladgestreken en niet nagedacht over een vrolijk shirtje. Maar hé, met zo'n lief meisje naast me, daar ben ik vast heel spontaan en lief van gaan lachen. Ik ben benieuwd!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Wat denk jij er van?