Eigenwijze krengen zijn het

Vrijheid is leuk, maar gevaarlijk Voor je het weet willen ze niet meer in het stramien. Ordnung muss sein! Rust en regelmaat. Bladiebla. En dan heb ik het nu eens niet over mijn kinderen - die gedijen prima bij wat vrijheid -  maar over mijn voeten: je geeft ze een vinger en ze nemen je hele hand. Laat je ze de hele zomer op teenslippers lopen, willen ze met geen mogelijkheid meer in gewone dichte schoenen. Dat het koud nat regenachtig herfstweer is vinden ze geen argument.

Op mijn nette hooggehakte roze pumps heb ik het gisteren welgeteld tien minuten, de wandeling van auto naar school en terug, volgehouden. Niet alleen struikelde ik om de haverklap, nu heb ik ook overal dikke blaren. Zelfs mijn uitgelubberde moccassins van zacht suede doen pijn. De shoppingactie gelijk dus maar iets uitgebreid: niet alleen moesten er nieuwe broeken aangeschaft, ook schoenen. En nee. Ook daarvoor natuurlijk nog niet geslaagd.

Er zijn mensen onder u die zweren bij birc.kenstocks en ug.gs, maar dat is niet mijn kopje thee. Vooralsnog zijn mijn ogen de baas over mijn tenen. Een paar fijne ballerina's of wat lagere pumps daarentegen, dat vind ik wel mooi en dat ging vroeger prima. Toen ze nog niet zo verwend waren, mijn voetjes. Om nu al met lekker zachte sokken in die grote winterlaarzen te gaan lopen is ook zo weer wat. Even voorop gesteld dat die eigenwijze voeten daar uberhaupt nog voor te porren zijn.

Ik moet ze heropvoetden, en snel. Anders zit er niets anders op dan te emigreren naar tropischer oorden.