maandag 29 juli 2013

Bedtijd

Het is al ruim over kleuterbedtijd. Hij is moe, maar wil niet slapen. Uitproberen, dat wil hij wel, en scheldt zijn moeder uit voor "baby":  zo ongeveer de ergste belediging die hij heeft geleerd in die paar maanden instroomgroep. Mij heeft hij echter niet, ik doe wel mee. Ik ben een baby. En babietjes moeten slapen, dus hij mag mij naar bed brengen. We sjokken samen de trap op naar zijn kamertje. Ik gniffel in mijn vuistje, één-nul voor mama.

Dan moet ik in zijn bedje gaan liggen. Het kleuterledikantje kraakt vervaarlijk onder mijn gewicht en het is bloedheet onder het dekbedje, maar het moet van mijn kleutermama. Ik pak Slurf dus maar stevig vast en vraag om een verhaaltje.

Hij gaat op het stoeltje naast mijn bed zitten, pakt "Heksje Mimi" erbij en begint het boekje voor te lezen. Wow! Het is dan wel een verhaal dat al twee keer is voorgelezen, en er staan veel plaatjes in, maar wat kan dat jong goed lezen zeg. Ook de woorden met drie lettergrepen spelt hij gewoon lekker weg. Ik ben zeer onder de indruk.

Ook zijn acteertalent is indrukwekkend, hij doet me precies na. (Au, hoe genant) Halverwege het boekje moet "baby" opeens een stukje lezen, en vertellen wat er op het plaatje staat. Als het boekje uit is ben ik hard aan het snurken, maar dat is verkeerd. "Je vergeet nog wat, een liedje!" O ja. "Slaap, mama, slaap", klinkt zijn stemmetje, opeens heeeeel lief en zacht. Ik krijg een zoen, en hij drukt me op het hart dat als ik morgen wakker word ik eerst nog wel even een boekje op mijn kamertje mag gaan lezen (al weet ik niet of hij mijn beweegredenen daarvoor, namelijk zelf wat uitslapen, ook doorheeft). 

Licht uit, deur dicht. Op de gang zegt hij op een mama-toon: "Zo. En nu ga ik zus in bed stoppen!" en loopt vervolgens niet naar zus maar linea recta naar de studeerkamer waar hij achter mijn computer neerploft. Kleine potjes, grote oren.

Gelukkig hadden die grote oren tóch wel slaap en kwam hij me direct weer uit ons beider lijden verlossen. Deur open, grote grijns, en het ledikantje én Slurf hadden hun rechtmatige eigenaar weer terug. En ik ben dan toch maar weer achter die pc gekropen....

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Laat maar horen!