donderdag 28 februari 2013

Ouders

Ik ben een trouw bezoeker van ouderavonden, omdat ik mijn "neus" wil laten zien (niet dat mensen 'm niet zullen opmerken in het voorbijgaan, maar toch..) en omdat ik weten wil wat er op school speelt. Maar soms. Mensen wat een hoop zeikerds lopen er rond. Niet alleen op het werk ergerde ik me kapot aan deelnemers van een vergadering die de boel altijd proberen te rekken om hun eigen agenda nog even door te duwen, maar ouders zijn nog tien keer zo erg. Ik kan me best voorstellen dat directie en juffen er overspannen van worden. Bij élke voorgestelde wijziging, of het nu om een nieuwe rekenmethode gaat of om de grootte van de nieuwe laatjes in de tafeltjes, altijd staat er wel iemand op zijn achterste poten. Natuurlijk altijd in het belang van de kinderen. En dan moet daar natuurlijk heel veel begrip van de schoolleiding tegenover staan, en wordt er beloofd dat er later in een andere setting nog wel eens over zal worden gepraat. En dan beginnen ze het nog een keer uit te leggen (...ja maar MIJN kind...) Bijzonder irritante. Vooral ook als de rest van de ouders in de zaal daar allemaal niet zo veel mee te maken heeft. Arrgghh.

Ik heb mij weer van mijn beste ouder-participerende kant laten zien vandaag. Zo zocht ik vanmorgen braaf naar luizen in de klas van zoon, help ik vanmiddag bij de speurtocht in de klas van dochter (we schijnen organen te moeten gaan zoeken in de buurt van de school?!) en dank de directie op mijn blote knietjes dat ze net op tijd hebben besloten een nieuwe instroomklas te gaan beginnen voor de kinderen die de komende periode vier jaar worden en naar school toe mogen. Deze beslissing valt voor ons prima uit. Jammer dat er een juf bij een andere klas wordt weggehaald, er stonden alweer wat ouders te protesteren. Maar hé, je moet wat.

En net als ik denk dat ze mij als ouder wel niet zullen herkennen omdat ik niet zo'n eeuwige ja-maar ouder ben die blijk ik toch bekend te staan. In ieder geval als moeder van die peuter van het schoenenincident. Hij trof de ene helft van de directie vandaag weer op de gang en liet haar trots zijn schoentjes zien die nu wel keurig om zijn voeten zaten. "Ah, J.oris!", wist ze nog. En dat ie in april naar school mag. Of hij er zin in had? "Klopt!", riep hij blij. En toen rende hij er maar weer snel vandoor, want het was tijd voor een ochtendje peuterspeelzaal.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Wat denk jij er van?