donderdag 10 november 2011

Over Lynxen en Wolven

Nee, geen nieuwe huisdieren, maar heuse p r o j e c t p r e s e n t a t i e s. Onze kinderen zijn nog maar 6 en 8, maar dat vindt de school waar zij naar toe gaan niets te jong voor het doen van heus onderzoek, een serieus project van een aantal weken, af te sluiten met een presentatie voor de eigen groep.

Dochter en klasgenootje P. moesten als onderwerp een Wild Dier kiezen. De lynx is een schattig beestje, volgens dochter. Een soort poesje. Kijk maar naar de plaatjes van die schattige baby linuxjes (zoals dochter ze een tijd lang heeft genoemd) die we samen hebben gevonden. Helaas bleek halverwege het project opeens dat ze niet op babypap leven maar ook wel soms een beetje van die schattige konijntjes vangen en opvreten, wat hun schattige imago niet ten goede kwam. Maar wel leerzaam dus,  zo'n project.

In de groep van zoon ging het ook over dieren. De klasgenoten van zoon hadden voornamelijk dingen over hun eigen huisdier opgezocht. Ze kwamen deze week dan ook massaal binnen met mottige cavia's en happerige hondjes, ter vrolijke ondersteuning van hun spreekbeurten. Zo niet zoon, die samen met klasgenoot S. als onderwerp  De Wolf had gekozen. En waar haal ik nou zo snel weer een wolf vandaan? Bovendien wilde hij géén hulp dit jaar. Niet? Nou, des te beter, lang leve de zelfstandigheid. Toch werd ik zelf al een beetje zenuwachtig toen de einddatum naderde, maar blijkbaar liep het gesmeerd. Gisteren kwam hij trots thuis met een duidelijk en overzichtelijk verhaal, kop en staart, én netjes uitgetypt. Blij verrast was ik, dat de samenwerking tussen mijn chaotische dromer en de impulsiefste stuiterbal van de klas - die jongens die meestal samen de vloer van de klas aanvegen met hun nieuwe jassen - tot zo'n goed in elkaar stekende en netjes uitgewerkte presentatie had geleid. Wow, wat ontzettend knap van ze!

Eigenlijk iets té knap als ik er nog eens over nadenk. Opeens heb ik een donkerbruin vermoeden dat de moeder van dat klasgenootje wellicht toch één of meerdere handjes geholpen heeft... Nou ja. Zal hoe dan ook wel leerzaam zijn geweest. Om in de stemming te komen hebben wij vast de "De Dodenrit van drs P." nog maar eens gedraaid.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Laat maar horen!

Mammalien is er nog....

maar blogt hier niet meer. Lees hoe het met haar en de haren gaat op https://saralien.nl