De zomervakantie is bijna voorbij en we zijn er geloof ik zonder brokken doorgekomen. Al werd ik zelf zo vlak voor de finish nog bijna getackeld door een keelontsteking. (Ik ben ervaringsdeskundige op keelontstekingsgebied, hoewel ik ze meestal in de voorjaarsvakantie ipv in de zomervakantie langs zie komen) Gelukkig lijkt het dit keer beperkt te blijven tot een flinke verkoudheid. Dus hang ik maar gewoon wat vaker dan anders op de bank en drink warme melk met honing en laat het allemaal maar gebeuren. Rust doet wonderen.
Het valt allemaal in het niet bij mensen die écht wat hebben. Zoals E. die net uit het ziekenhuis is, een beetje opgekalefaterd en van kankerremmend medicijn voorzien en nu thuis moet aansterken. Alleen is hij zo ontzettend moe, heeft hij geen fut om te eten en valt hij alleen maar in rap tempo af. We hopen dat het medicijn nu heel snel gaat aanslaan en hij er weer wat tegen kan. Zijn vrouw zorgt goed voor hem, en zijn dochter is zo blij dat hij op haar verjaardag thuis is.
Ik kijk eens naar mijn vakantiegrut en knuffel ze nog maar eens goed. En heel gek, maar die verkoudheid, die is ineens helemaal over. En peuter telt hardop mijn zegeningen: één, twee, vier, één, twaaluf!!
zaterdag 13 augustus 2011
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Mammalien is er nog....
maar blogt hier niet meer. Lees hoe het met haar en de haren gaat op https://saralien.nl
-
Het was een hobbelige reis, en zo'n jute zak is behoorlijk klein en kriebelig. Maar het was het waard. Wat is het hier fantastisch zeg. ...
-
Mijn grote kleine man, mijn baby-die-nu-officieel-een-dreumesje is, Q.tje, drakendoder, lief kereltje is vandaag één jaar geworden!! En dan ...
-
Binnenkort moeten we weer trakteren op school. Géén cupcakes! riep hij geschrokken, op één van mijn voorstellen. Niet dat hij ze niet lust. ...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Laat maar horen!