zondag 13 februari 2011

30 vragen - 18 Mijn favoriete verjaardag

Mijn verjaardag. Vroeger, toen ik nog onder de één meter veertig was, toen was het wel leuk. Wat zeg ik, leuk? Spannend, superspannend, geweldig! Reikhalzend keek ik uit naar de dag. Wie zou er komen? Welke cadeaus zou ik krijgen? En wéér een jaar ouder worden, dat was ook geweldig,  toen!



Tegenwoordig hoef ik niet meer. De spanning van toen heeft plaatsgemaakt voor een ojee-niet-alweer gevoel. Bovendien betekent een serieus gevierde verjaardag van één van onze huisgenoten vooral veel werk. Boodschappen doen, mensen uitnodigen. Schoonmaken en opruimen, zowel de dag vóór het feest als de drie dagen erna. En op de dag zelf ben ik dan vooral bezig met hapjes, drankjes en vuile vaat. En maak ik me ondertussen zorgen of de gasten het nog een beetje naar hun zin hebben. Iedereen kent ze wel, van die feestjes waarbij je op een te kleine en te zachte bank zit, ingeklemd tussen een tetterende hypochondrisch aangelegde buurvrouw en een saaie stokdove naar jenever stinkende opa, een niet weg te werken stuk zelfgebakken taart op je bordje. Waarbij je je vooral afvraagt wat de minimale tijd is die je moet blijven zitten wil je de jarige niet al te erg beledigen.


Voor wat betreft mijn eigen verjaardag vind ik het dus wel gezegend, die vier ik niet uitgebreid. Als er iemand spontaan komt is het leuk, maar dat mag ook op dagen dat ik niet verjaar. Het ritueel van 's ochtends in bed zingen en cadeau's uitpakken met het hele gezin, dat vind ik dan wel weer heel leuk, dat houden we er in. Het enthousiasme van de kinderen (én man!), de cadeautjes die zij voor me gemaakt/uitgezocht/ingepakt hebben, geweldig om te zien. En wat me eigenlijk best beviel de vorige keer was lekker samen met man naar de sauna, niks doen, relaxen, lekker lunchen.

15 opmerkingen:

  1. Ik zie er altijd wel een beetje tegenop maar als de feestvreugde eenmaal is aangevangen vind ik het enorm gezellig!! Leuk samen met familie en vrienden, lekker eten met zijn allen. En smullen van de zelfgebakken taart :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Oooh ja…
    dol op feestjes.
    Ik geef meestal gewoon een borrel.
    Niks op de bank hangen maar staan
    of aan een lange tafel zitten.
    Laat de gasten vooral voor zichzelf zorgen
    en maak de hapjes van te voren klaar
    en zet ze gewoon op tafel.
    Zelf gezellig aan de wijn,
    een vriend of vriendin bij de stereo
    voor een lekker moppie muziek
    en een topfeestje gegarandeerd.
    (deed t ook toen de kinderen klein waren,
    die gingen met z'n allen hun gang wel)
    Wat mij betreft kan er niet genoeg gefeest worden.
    Alleen bij ons is t jammer dat allen in december jarig zijn,
    dan wordt t wel eens een beetje veel van t goeie.
    (leuke foto)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Nee, ik ben beslist geen feestbeest, evenmin als mijn wederhelft. Verjaardagen worden niet meer gevierd sinds het kwartet is uitgevlogen.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ja hoor, gezellig, ik hou wel van een feestje. Gezellig met vrienden aan de borrel. De kinderen aan tafel met chips en limo. Leuk! En je bent toch geen 3 dagen aan het opruimen van een borreltje? Ik slinger de stofzuiger er door, schrob de plee en klaar is Door.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Hey,
    ik zat nog eens naar die prachtige foto te kijken.
    Volgens mij is dat kopje er een van het servies
    wat ik 2 weken geleden bij de kringloop heb gekocht.
    Grappig!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ahum. Leuk eind jaren '60 psychedelisch tuniekje heeft die zus aan. Op de foto kun je het niet zien, maar het waren hele schreeuwerige kleuren, paars en roze en zo. Hoe oud zullen we daar geweest zijn, 16 en 2?
    Wat de verjaardagen betreft, die hebben wij ook snel afgeschaft, niet die van de kinderen natuurlijk, maar de volwassenen-verjaardagen. Misschien heb ik nog trauma's van die grote familie die we hebben/hadden en de verplichte verjaarbezoekjes, waar onze ouders nogal eens tegenop zagen? Of zit het gewoon in de genen?

    BeantwoordenVerwijderen
  7. ja om zelf te geven wel en dan de dag van te voren de hele dag elkekre hapjes bakken zodat iedereen met een volle buik naar huis gaat. Help over een maand ben ik jarig, maar sinds we verhuisden van t westen naar oosten is t ene stuk rustiger..maar eigenlijk vind ik t niet erg..Wat ik minder vind is dat is nu serieus aan t lijnen ebn en dan wel lekkere hapjes wil maken.. waarvan ik niet maar ook niets zelf eten mag...tja eens zien of ik dat ga redden...

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Ik vind het nog steeds hartstikke leuk om jarig te zijn!

    Geweldig die foto trouwens.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Doe mij maar kinderfeesten (van m'n eigen kids graag!) Ik ga los met cadeau's, inpakpapierm, slingers, lampionnen, ballonnen, bijpassende bloemetjes en krijtbordtekening. leuke uitnodigingen en taart. Voor Jack hang ik ook slingers op en een leuk cadeau, 's morgens zingen op bed etc... En ik wiol dat zelf dan ook!!! (kan niet anders: kids zijn "geprogrammeerd") Maar een stampesvolle keuken (want daar blijft iedereen altijd hangen) benauwd me soms wel...Tja, moeten we TOCH groter gaan wonen...

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Ik ga volledig mee in jouw mening. Ik heb ook niks met verjaardagen.... zie morgen overigens mijn verjaardag-challenge.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Ohh, die foto is gaaf zeg! Dat hoofd van jou, je ziet dat je geniet!
    Ik ben net een klein kind, verheug me nog steeds elk jaar op mijn verjaardag. Hoewel ik het dit jaar niet zo leuk vind, maar ik word dan ook 30 en dat is best eng...

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Ik vind het heel leuk om jarig te zijn, alleen heb ik er een slechte dag voor uitgekozen dus vier ik bijna altijd een week later als de sinterklaasroes is afgezakt ;-)
    en het leukste vind ik de cadeau's en de knuffels van de geliefden.

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Ik sla ze liever over - en dan niet alleen die van mij ... gelukkig houden we het meestal 'in huiselijke kring' ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  14. wat een lieve foto

    nee, ik ben niet zo van de feestjes

    BeantwoordenVerwijderen

Laat maar horen!

Mammalien is er nog....

maar blogt hier niet meer. Lees hoe het met haar en de haren gaat op https://saralien.nl