zaterdag 13 januari 2018

Waarom een gekloonde drieling beter was geweest

Vakantie, ja leuk! Dáár zijn ze het over eens. Maar waar naar toe dan? Dochter wil wel naar Parijs, of Londen. Oudste persé niet naar Parijs. Daar praten ze Frans, het is er vies druk, en er zijn heel veel winkels en musea. Een all-inclusive park met heel veel eten voor hongerige pubers vindt hij het fijnst. En Wifi. Disneyland zou eventueel ook kunnen, als dat onze keus zou zijn. Jongste vindt het best als hij maar kan zwemmen, en niet te lang hoeft te reizen of te winkelen. Disneyland, dat wil hij niet. Te eng.

Ze kunnen echt hartstikke goed met elkaar overweg, maar je begint nu toch wel wat te merken van verschillende leeftijden, geslacht, verschillende interesses. De een wil winkelen, de ander perse niet. De een gaat graag naar de ballenbak, de anderen krijg ik daar niet meer in. Beetje aanpassen dus maar. Soms doen we iets wat de één leuk vindt, soms krijgt de ander zijn of haar zin. En is het echt niet leuk dan doe je niet mee. We hoeven niet perse altijd met zijn vijven op stap. (Nou ja, die vakantie wel, hoop ik, nog een paar jaar.)

Het meest vermoeiende aan dat verschil in leeftijd voor mij als moeder vind ik de bedtijden. De tieners gaan steeds later naar bed, kijken tot laat in de avond met ons grote mensen mee naar de tv - die we speciaal voor hun op een programma zetten dat ook voor 16 minners nog leuk is. Pas als zij opzouten naar boven kan er een gruwelijk enge Netflixx serie op. De kleine daarentegen staat - ook in de vakantie - alweer om acht uur naast zijn bed te springen. Zodat ik eigenlijk de hele dag door kinderen om me heen heb.

Heerlijk vind ik het, dat ze me nodig hebben en graag in mijn nabijheid zijn, tegen me aan kletsen en met me willen spelen. Maar heeel soms, zou ik graag willen dat ze een gekloonde drieling waren geweest. Zelfde leeftijd, zelfde interesses. En dan met zijn drietjes lekker bezig zijn in plaats van om de beurt mama van haar andere bezigheden af te houden.

Drie meiden van 12 die lekker kletsen, filmpjes maken, creatief bezig zijn of make-uppen. Drie jongens van 14 die de godsganse dag gamen en puberhumor in het rond strooien? Wie weet steken ze elkaar aan en helpen ze elkaar nog eens met wat energie in huiswerk te steken. Of drie van die achtjarige eigenwijsjes die de hele dag druk doen en alle drie hun zin willen hebben en dan vervolgens alledrie Heel Boos worden als dat niet lukt?

Ik denk dat ik me dan ook maar moet laten klonen. Kan ik om de beurt even in alle stilte op zolder een boekje lezen...

Wat lijkt jou een ideaal leeftijdsverschil tussen meerdere kinderen?

10 opmerkingen:

  1. Ik heb er maar twee, twee en een half jaar verschil , de jongen het oudst en d't werkte prima. Maar ondanks dat was er toch een periode dat ze áltijd over de vloer waren, al dan niet met vrienden en vriendinnen, en ouders eigenlijk alleen maar ouders konden zijn omdat ze nauwelijks nog aan elkaar toe kwamen.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Mijn zus en ik scheelden 6 jaar. Dat was best een lastig leeftijdsverschil, want toen ik in de pubertijd zat, zat mijn zusje juist nog in een heel erg kinderlijke fase en moest ik dus vaak mee naar dingen die ik echt helemaal niet wilde.

    Tobias blijft hoogstwaarschijnlijk enig kind, dus bij ons speelt het sowieso geen rol, maar desondanks herken ik het wel, want Sander en ik hebben vaak ook heel andere ideeën van vakantie.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Er spelen inderdaad meer factoren mee dan alleen leeftijd, zoals interesse of geslacht. Op zich ook niet erg om eens wat buiten je eigen comfort zone te doen (maar ook wel fijn als er overlap is!)

      Verwijderen
  3. Deze reactie is verwijderd door de auteur.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Dit klinkt heel herkenbaar. Zelf kom ik uit een gezin van 5 kinderen, verspreid over 14 jaar. Ik weet nog wel dat het soms lastige situaties gaf, maar soms ook hele grappige. Na mijn eerste schooldag in groep 1 vertelde ik 'dat ik zooo'n berg huiswerk voor Duits en Frans had'. Bij ons hielp het in ieder geval wel mee dat boven mij de enige jongen in het gezin zit. Iedereen vond het leuk met hem te spelen en dergelijke. Het voordeel dat hij ouder was hield in dat ze vaak met ons allebei gingen spelen.
    Later gingen we redelijk gelijk door de puberteit, want jongens zijn daarin nu eenmaal wat later en ondertussen lag zelfs mijn oudste zus plat van de lach om onze puberhumor of mislukte kookpogingen. Ik denk dat humor een heel belangrijk aspect is, al is het om te relativeren.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. O wat leuk, ik ben er ook een van de vijf, alleen wel een nakomertje. En wat je zegt, humor is echt een geweldig bindmiddel.

      Verwijderen
  5. Tussen oudste en middelste zitten ruim 21 maanden, tussen middelste en jongste iets van 22 maanden. En ook nog eens drie van het zelfde geslacht. Was makkelijk qua interesses, vakanties, bedtijd etc.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja kan me voorstellen! En later als ze gaan studeren :-)

      Wel heftig voor mama, die eerste periode met drie kleintjes die eigenlijk nog niets zelf kunnen lijkt me.

      Verwijderen
  6. Hier een behoorlijk leeftijdsverschil van bijna 6 jaar maar echt heel erg veel last heb ik er nooit van gehad. Of ik heb dat verdrongen. Dat kan natuurlijk ook. ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Tussen oudste en middelste zit 19 maanden, en tussen middelste en jongste 22 maanden. Tot nu toe vind ik het een ideaal leeftijdsverschil, zo dicht bij elkaar. Maar ze zijn nog jong hè, ik heb pas net een beetje mijn handen vrij als ze allemaal naar school zijn.

    BeantwoordenVerwijderen

Laat maar horen!

Traktatiebeleid

Binnenkort moeten we weer trakteren op school. Géén cupcakes! riep hij geschrokken, op één van mijn voorstellen. Niet dat hij ze niet lust. ...