woensdag 29 juni 2016

Het is AAN

Een heuse soap was het, deze week. De groep van dochter op school had een groepsapp gemaakt in Whatsapp. Dus in plaats van alleen wat eigen vriendjes en vriendinnetjes had de hele klas opeens toegang tot alle telefoonnummers. En daar werd goed gebruik van gemaakt.

Wat je niet durft te zeggen durf je soms wel te appen. Dus behalve in die goepsapp kwamen er hier en daar al wat jongens direct op dochters privé nummer met een appje. "Hoi", was de meest gebruikte openingszin. Meestal bleef het bij wat ge-hoi over en weer, maar een enkeling ging verder. En binnen een dag of twee was het duidelijk: T. vond haar léuk. Niet zomaar leuk, maar echt heel leuk leuk. En zij hem ook. 

Leuk! Vond ik. Want hé, moeders zijn altijd blij als iemand hun kinderen op waarde schat. En echt ongerust over deze prille verkeringen maak ik me niet. De jongen is slim en netjes, denk ik. En voorlopig gebeurt er maar bar weinig meer dan een beetje onschuldig berichtjes sturen, nadat een en ander is uitgesproken.   

Maar statusverhogend is het wel. De meiden uit de klas waren allemaal zéér geïnteresseerd, en sprongen er bovenop.  

Vriendin M bijvoorbeeld, vond het geweldig. Is helemaal into mode en beauty en jongens, en hielp dochter met het krullen van de haren en het lakken van de nagels en met héél veel adviezen. Ook andere meiden in de klas vonden het zeer boeiend en bleven goed in de buurt. Wat de jongen in kwestie zelf dan natuurlijk weer niet zo leuk vond, al die belangstelling. In het echt durfde hij vrijwel niets meer te zeggen. Ook niet toen ze "bijna" alleen waren in de gang. (Ik vermoed dat hij door had dat het hele meisjestoilet vol stond met giebelende meisjes die hun oor tegen de dichte deur hadden gelegd...) 

Eindelijk is vanmiddag een en ander uitgesproken. Na een date op het speelplein, met drie andere meiden en drie andere jongens. Bleek geen toeval, ook die hebben nu "verkering". 

Het is me wat. Ik was al heel jong echt best verliefd op jongens in mijn klas. Maar behalve dat ik broeierige blikken hun kant uit stuurde durfde ik maar weinig tegen ze te zeggen. En toen was er natuurlijk nog geen whatsapp...  

11 opmerkingen:

  1. Wat leuk he! Hier was de jongste die gelijk in het begin van het schooljaar verkering had. Reuze spannend, toen het uit ging was dat ook echt ff een krak in zijn hart.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat leuk he! Hier was de jongste die gelijk in het begin van het schooljaar verkering had. Reuze spannend, toen het uit ging was dat ook echt ff een krak in zijn hart.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Spannend ja.Ben benieuwd hoe lang het duurt dit. Ik denk dat het langzaam verwatert...

      Verwijderen
  3. Verkering een "groepsgebeuren" ik wordt oud;-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik ook hoor. Maar de verkering van tegenwoordig op 10jarige leeftijd is niet helemaal wat ik onder verkering verstond toen ik het eenmaal écht had... Gelukkig.

      Verwijderen
  4. Oh ja, het eerste vriendinnetje van oudste, zó leuk toen ze kwam spelen :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Hahaha, wat schattig! Jongste hier zou ook zo graag een telefoon willen. Maar dat gaan we pas eind groep acht doen natuurlijk.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Toen ik een aantal jaren geleden assisteerde bij de gymvereniging hadden we in een groep heel veel meisjes uit dezelfde klas. Volgens mij was het een groep 6, binnen die groep werden de verkeringen 'gewisseld' in redelijk goede harmonie. Het wisselde dus regelmatig wie nou weer met wie verkering had. Heel leuk om zo van een afstandje te volgen.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Heerlijke blog! Heb dat zorgeloos verliefd toen zeker niet gehad. Maar het klinkt heerlijk!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Ja, whatsapp is een heel laagdrempelige manier om contact te hebben! Ik zie het hier ook.

    Huisvlijt

    BeantwoordenVerwijderen

Wat denk jij er van?