woensdag 21 mei 2014

Musical

In het kader van clubjes en buitenschoolse activiteiten - hoe houd je moeders aan het werk en de kinderen van de straat - heeft dochter de afgelopen acht maanden aan musicallessen gedaan. Sporten vindt ze nogal vervelend en vooral vermoeiend, geloof ik, maar lekker toneelspelen, mooie kleren aan, doen alsof én een show opvoeren voor publiek... dat leek wel wat. Elke week een uurtje, en vorige week een heuse voorstelling van Mary Poppins in een grote theaterzaal vol familie...

Van mij heeft ze het niet hoor, die ambitie. Ik durfde amper mijn mond open te trekken tijdens de verplichte audities van de schoolmusical, en kreeg dan ook een glansrol als deel van het "volk", achter op het toneel. Waarbij ik nog probeerde om de andere twee sukkeltjes voor me te laten staan zodat ze mij niet zo goed zouden zien. Pappalien in zijn tijd had als taak de bandrecorder te bedienen geloof ik. Maar dochter, hoewel toch ook wel wat verlegen soms, vond het heerlijk, die spotlights, en deed het geweldig. "Een pittig meisje", vond de juf later.

Wat ontzettend leuk om je kind iets te zien doen, en al helemaal als het ook nog goed gaat. Ze had op de laatste les (!) voor de uitvoering nog even snel een extra rol erbij gekregen omdat een ander meisje het niet meer trok en "dochter vindt het leuk en kan het prima", zo las ik in de mail. Dochter zelf kreeg het zo last-minute toch wel even moeilijk omdat ze bang was (geheel ten onrechte) dat ze de tekst niet zou kunnen leren. Maar het ging uitstekend. Ze danste, ze zong, ze kende de tekst perfect en ze leefde zich vooral helemaal in in haar rol van "dochtertje Jane".

Wij hadden nooit gedacht dat we ooit nog eens een kind zouden hebben dat uit vrije wil aan musical zou doen, maar we zijn helemaal trots!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Laat maar horen!

Te groot voor sinterklaas. Bestaat dat?

Oudste zoon, 2 1/2 jaar. Wij, zeer enthousiaste jonge naïeve ouders, sleepten de peuter mee naar de intocht van de Sint. Het was koud, het w...