vrijdag 26 april 2013

Het grote zwarte gat

Hoe het mij bevalt, vroeg iemand hier, zo helemaal alleen thuis nu jongste op school zit. Nou, ik ben ook benieuwd. Sinds hij maandag op school is begonnen is me dat nog niet echt gebeurd. Ben ik vooral druk geweest met van alles en niks. Hulpoudertje spelen op school. Bovendien was het huis nog steeds niet leeg omdat Pappalien opeens spontaan een paar daagjes thuis kwam zitten... Maar vanmorgen ga ik het eens even uitproberen.

Dat mijn kindje er overdag niet meer is, dat is wel even wennen. O, o, wat is het stil. Ik mis dat peuterblok aan mijn been nu al. Wat is een Mammalien nou zonder kindertjes?  Wat moet ik, mezelf herdefinieren? Een nieuwe naam aannemen? Als het gekke kattenvrouwtje door de Vinex gaan wandelen met de poezen in de draagdoek? Elke kinderwagen die ik tegenkom aanhouden om er even in te kunnen koekie-poekie-doekie-en?

Gisteren bij de huisarts (reden van de afspraak: anticonceptie) in de wachtkamer voelde ik me wel enigszins geamputeerd, zo tussen de moeders met kleintjes. Duurde overigens niet lang. Al snel zat ik spontaan een vreemde baby te  borst flesvoeden omdat de papa van het kind steeds achter zijn andere kindje, een net wandelende en zeer ondernemende dreumes aan moest rennen. ("Jaja", knikte Omalien naar de vent die met het zweet op zijn voorhoofd me zeer dankbaar aan stond te kijken, "je hebt je handen er vol aan he, aan die kleintjes. Ik weet het nog goed...")

Er zitten ook wel een hoop voordelen aan. Eigenlijk ben ik zeer gesteld op rust, fijn alleen met mijn eigen gedachten zijn (die zijn druk genoeg) en alle vrijheid. Zo hoef ik niet perse een kaasstengel te kopen als ik naar de supermarkt ga, hoef ik niet wéér die mini-loco te doen en kan de tv gewoon uitblijven. Of kan ik, als ik wil, in plaats van Dora een Holland Doc documentaire opzetten, uitkijken én alles verstaan. In de tuin werken zonder dat ik voortdurend moet opletten. Of zou ik mijn btw aangifte kunnen gaan invullen. Misschien....

Maar ik denk dat ik dat laatste nog maar even uitstel tot een andere keer. Want nu moet ik even hoognodig de poezen gaan aaien en over een uurtje mag ik de twee jongsten alweer ophalen uit school. Dan begint de meivakantie en is twee weken lang de hele familie weer thuis. Dat empty nest, dat is nog heel ver weg.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Wat denk jij er van?