dinsdag 19 maart 2013

Piep

Ben lekker bezig, al zeg ik het zelf. Regelen, plannen, afspraken maken, inkopen... zelfs het zelfgemaakte deel van de trakaties voor over vier weken liggen al klaar overdrijven is ook een kunst.

En nét als ik trots op mezelf even achteruit leun en ik me afvraag wat ik nu eens kan gaan doen klinkt er een ijselijke kreet. En nog een. Om de twintig seconden een piep van een apparaat dat melding maakt van een vreselijk onheil. Rondje door het huis leerde dat het de wasmachine was.

Zeer koelbloedig éérst man gebeld, die in vergadering bleek natuurlijk. Daarna nog koelbloediger wat knopjes geprobeerd, het boekje gezocht, het deurtje open gekregen, de natte soppige was naar mijn moeder gebracht. Heb inmiddels op internet naar oplossingen gezocht en die klaargelegd voor als manlief vanavond moe thuiskomt.

Niet geëmancipeerd he. Nee. Maar hé, ik ben een meisje. Ten eerste heb ik absoluut geen technische en/of apparaten-knobbel, ten tweede ben ik fysiek niet in staat een wasmachine met droger erbovenop een stukje te kantelen om het water te laten weglopen.... De leverancier bellen kan ik wel, maar dat heeft me vorige keer ook een vette rekening gekost voor iets dat we zelf in vijf minuten hadden kunnen oplossen.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Wat denk jij er van?