Ik had nog maar net de zwarte-pietenkoppen van het raam van de klas van zoon afgekrabt en vervangen door een groen getamponneerde kerstboom met lichtjes toen ik een mailtje van de juf van dochter kreeg.
Ze wilde de kinderen iets met spelling laten doen, iets met co-operatief leren. Of ik wilde helpen. Natuurlijk ben ik zeer bereid mensen in het algemeen en school in het bijzonder te helpen. Zeker bij dit soort prachtige staaltjes van innovatieve educatie. Ik ben een cij in spellen en durf toch nooit nee te zeggen.
Dus nu ben ik 312 woordjes aan het uitknippen, evenzoveel stukjes karton van 4 bij 6 centimeter aan het snijden en met mijn uitgedroogde Pritt de woordjes op de kaartjes aan het plakken. Als ik dit af heb kan ik in ieder geval zo bij iedere sociale werkplaats aan de gang, met al deze ervaring.
Gelukkig kan ik ook heel goed delegeren. Dus toen dochter thuiskwam en zich afvroeg wat ik met de schaar en de "strik"woorden aan het doen was, mocht zij helpen. De "haai", de "beer" en de "leeuw" woorden zijn inmiddels stevig op het blauwe karton verankerd. De rest van het weekend zijn we zeker nog zoet met de rest. Volgend jaar in groep vijf zijn ze wat spelling betreft denk ik toe aan woorden in de categorie "werkverschaffing", "ouderparticipatie" en "doorslaan".
En toen ik, tussen het fröbelen door even in mijn mail keek zat daar al weer een dreigbrief tussen van de feestcommissie. Dat het allemaal wel héél veel werk is, dat sint- en kerstgedoe en dat wij hulpouders mogen helpen. Stoelen klaarzetten, stokbroden snijden, verkleedpakjes naaien, kerstbomen versieren en kerstmannen aftuigen (of was het nou andersom). Op het bijgevoegde invulformulier kon je aangeven of je de shift van 9 tot 16 uur of die van 13 tot 20 uur wilde doen.
Ik help graag hoor, echt. Een beetje, op zijn tijd, sommige dingen. Maar wat ik me wel serieus steeds afvraag: waarom bestonden er vroeger (heel lang geleden, toen ik op school zat, ergens jaren zeventig/tachtig vorige eeuw) geen klassenouders en geen overblijfmoeders, pleinwachtvaders, oudercommissies? Deden de leraren toen alles zelf of was er gewoon minder te doen?
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Mammalien is er nog....
maar blogt hier niet meer. Lees hoe het met haar en de haren gaat op https://saralien.nl
-
Het was een hobbelige reis, en zo'n jute zak is behoorlijk klein en kriebelig. Maar het was het waard. Wat is het hier fantastisch zeg. ...
-
Mijn grote kleine man, mijn baby-die-nu-officieel-een-dreumesje is, Q.tje, drakendoder, lief kereltje is vandaag één jaar geworden!! En dan ...
-
Binnenkort moeten we weer trakteren op school. Géén cupcakes! riep hij geschrokken, op één van mijn voorstellen. Niet dat hij ze niet lust. ...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Laat maar horen!