Ik schud de laatste restjes van de bijzonder levendige droom - ik probeerde dreumes mee te krijgen door een flinke laag zand, hij had geen haast en ik natuurlijk wel - uit mijn hoofd en sta op. Snel aankleden, oudste twee beetje opjagen, broodtrommels vullen, tassen pakken. Manlief stapt net vermomd als Keurige Meneer in een donkergrijze krijtstreep naar buiten, op weg naar een Heel Belangrijk Gesprek. Vandaag mag ik dus niet alleen twee kinderen naar school brengen, ook moet dreumes mee.
Dreumes! Als ik de andere twee min of meer in aangeklede, gevoederde en geborstelde staat beneden heb, haal ik snel dreumes uit bed. Hij hoeft alleen maar even wat kleertjes aan, douchen doen we wel bij het volgende onderdeel op het programma: babyzwemmen. Als ik echter de deur van zijn kamertje open doe komt de geur van
Zijn matras is nat, zijn vloerbedekking is nat, zijn haartjes zijn nat. Ik pluk de ergste gele brokken eruit met een van die multifunctionele billendoekjes en spuit er nog wat Z.witsal frisse haartjes lotion overheen. Wat de zaak alleen maar erger maakt. Maar he, ik heb geen tijd. Weg moeten we, en wel meteen.
Oudste zoon gooi ik er onderweg, in de buurt van het hoofdgebouw uit de auto. Bij de dependance parkeer ik en stop dreumes die te beduusd is om te protesteren in de buggy. Dochter naar haar klas en hup op weg naar het lokaal van oudste om te zien of hij ook veilig aangekomen was. Daar beslist dreumes dat hij toch liever wilde lopen. Trap op, en vooral ook (in zelluf doen! tempo) de trap weer af. En de directeur in de kamer vlak bij die trap zich maar afvragen waarom het er toch zo bijzonder ruikt vandaag...
Bij het babyzwemmen kom ik erachter dat er in de meegenomen zwemtas geen vleugeltjes zitten. U kunt ze hier ook kopen hoor, mevrouw, probeert de cassiere. Zeven euro. En ik heb er pas twintig in de kast liggen thuis... Gelukkig mag ik er ook een paar lenen. En dat zijn dan wel weer gelijk hele toffe, met links Bert en rechts Ernie. Dreumes had ze het liefst direct om zijn jas heen aangedaan. De les zelf is een minder groot succes. Dreumes besluit dat het zo'n dag is om vooral te laten merken dat hij zelf mans genoeg is om te bepalen wat er wel en niet gebeurt. Niet als een schaap achter de juf en andere kinderen aan waden, maar gewoon zelf tempo en richting bepalen.
Net als thuis, en onderweg. Ik smeek, word boos, probeer hem om te kopen. Tevergeefs. Dreumes gaat gewoon zijn eigen gang. Hij heeft geen haast. Ik wel. Het lijkt verdorie mijn droom wel. Ik tel de minuten af tot het moment dat het tijd is voor zijn middagslaapje. Een van de redenen dat ik zo'n fan van babyzwemmen ben is dat je kind geheid twee uur vet gaat liggen slapen achteraf. Maar het zat er in natuurlijk: niet vandaag. Jammer. Meneer wil fietsen. Niet slapen. Nee.
Als man 's avonds na het avondeten weer binnen komt vallen ben ik gesloopt. En dreumes gelukkig ook. Zonder enige vorm van protest laat hij zich heerlijk in zijn (schone) bedje stoppen.
Poehee…..
BeantwoordenVerwijderenzou Tommie zeggen!
:)
Vanavond vroeg naar bed en morgen gezond weer op.
BeantwoordenVerwijderenone of these days ....
BeantwoordenVerwijderenWel stoer dat je bent gaan baby zwemmen...dat had ik ws even overgeslagen ;-)
BeantwoordenVerwijderenhehe, gelukkig heb je nog nét de zetel gehaald - rust maar goed :-)
BeantwoordenVerwijderenJa. Zulke Dagen. Ze zouden verboden moeten worden.
BeantwoordenVerwijderenGelukkig nog maar een kleine drie uurtjes van deze dag. ;-)
BeantwoordenVerwijderenOf lig je nu lekker te relaxen op de bank?
O leuk! Doe mij ook zo'n dreumes ;)
BeantwoordenVerwijderenPff, dat zijn heftige dagen. Hopelijk heb je nu ff rust?
BeantwoordenVerwijderenhaha nou vorige week had ik ook van die dagen .. lekker eigenwijs kunnen ze toch zijn he maar ja dan ben je inderdaad gesloopt. zeker als je nog veel te doen hebt op zo'n dag
BeantwoordenVerwijderen