En toen kwam er een kindje. En nog een zwangerschap en nog een kindje en de zin werd steeds minder. Ik was moemoemoe, de sleur was er een beetje ingekomen,
Dus: lidmaatschap opgezegd. En lekker rustig aangemoederd. Ik vond het heerlijk om thuis te zijn en niet de hele zaterdag op sjouw te hoeven en aan het bier te zitten terwijl mijn kinderen thuis zaten. Werd nog een keer zwanger, babytje erbij en eens heel diep nagedacht over een sport. Toch maar besloten me op de wachtijst te laten zetten bij de tennisclub hier om de hoek waar oudste inmiddels ook aan het lessen is. (Niks fijners overigens dan een wachtlijst als je twijfelt. Dat is zo lekker voor-je-uitschuiven, dan hoef je eigenlijk nog niet maar het is niet je eigen schuld dat je nog niks doet. Beetje dat gevoel.)
En toen opeens was ik aan de beurt, deze lente. Aangezien ik niet meer op de welliswaar goedbetaalde maar vermoeiende dagopvang voor grote meisjes zit (ik mag tegenwoordig van man en kinderen thuisblijven en de was en de luiers doen) heb ik soms weer wat energie over voor nieuwe activiteiten buitenshuis met andere volwassenen. Ik heb me met frisse tegenzin de contributie betaald en me met gemengde gevoelens naar de baan gesleept voor mijn eerste lesje. En het kennismakingstoernooi voor nieuwe leden. En weet je wat? Het was hartstikke lekker! Leuk gespeeld, een paar aardige mensen ontmoet.
Denk nou niet dat ik gelijk weer fanatiek mee ga doen met toernooien en competitie, ik heb nog steeds drie kleine kinderen en weinig oppas, geen conditie en ben erg roestig, maar de lol in het spelen zelf is weer terug. Op de terugweg in de auto (zei ik dat de tennisbaan om de hoek was?) - moe maar voldaan - verbaas ik me er elke keer weer over hoe leuk het toch eigenlijk is, even lekker tennissen!
Oh heerlijk hoor weer aan het sporten. Maarre, die tennisbaan was toch om de hoek? ;-)
BeantwoordenVerwijderenFijn dat het zo aansloeg; even weer lekker wat anders (dan kortgeleden, althans), iets waar je je in kunt vinden. Even de zinnen verzetten en wat olie over die roestige onderdelen kunnen gooien.
BeantwoordenVerwijderenGoed zo! Nou nog zien vol te houden.
BeantwoordenVerwijderenLeuk dat je weer zin hebt om te tennissen! Geniet ervan en leef je uit ;)
BeantwoordenVerwijderenHeel veel plezier ermee!!! ik moet zeggen ik heb nog een lopend abonnement op de sportschool en denk er voorzichtig aan wat dingen op te pakken..
BeantwoordenVerwijderenLeuk, tennis! Maar .... volgende keer fijn op de fiets of te voet ;-)
BeantwoordenVerwijderenleuk dat het zo meeviel :-)
BeantwoordenVerwijderenLeuk zeg! Ik zie wel veel dat jonge moeders na een paar tropenjaren steeds meer aan zichzelf toekomen. Dat geeft mij een mooi toekomstbeeld :-P
BeantwoordenVerwijderenGeniet! Niets fijners dan bewegen, toch?
Raar hè, dat je 'eigen ding doen' zo vreemd kan voelen...Lekker blijven meppûh!!!
BeantwoordenVerwijderenIk heb ernstige bindingsangst ontwikkeld na vijf kinderen, en kan me aan geen enkele club verbinden. Dat is één van de redenen dat ik ga hardlopen! Maar heerlijk dat je een stukje van jezelf, en je passie hebt teruggevonden op de tennisbaan!
BeantwoordenVerwijderenJe lichaam weet het nog precies, neem ik aan? Dus, neem er af en toe de tijd voor en voel je weer jong!
BeantwoordenVerwijderenZo ging het met lopen en mij ook, zo onderbroken door zwangerschappen....fijn dat je het weer hebt opgepikt! Ik snap je gevoel zo goed....een soort welkom terug....
BeantwoordenVerwijderenFijn dat het zo meeviel ;-)
BeantwoordenVerwijderenToch wel lekker om weer wat te sporten toch?
Hier hetzelfde verhaal hoor.
Na veul zwangerschappen & baby's ook geen puf meer 's avonds om mezelf van de bank te slepen.
Maar sinds 2 weken heb ik nu ook tennisles!
Nog nooit eerder gedaan, maar het is leuk!