Mijn oude tante Riek riep altijd, als ze wat kwijt was, de heilige Sint Antonius aan. Soms hielp het, soms niet.
Hier in huis is men ook voortdurend alles kwijt, maar bij gebrek aan kennis van en geloof in heiligen roepen ze mijn naam.
- "Mama, mijn slippers zijn weg" (kijk eens voor de deur waar je ze altijd uit trekt)
- "Mama, ik ben dat ene zwarte barbieschoentjes kwijt, die met die glitters" (linkerlaatje van de witte kast, ergens aan de rechterkant in het doosje met het lieveheersbeestje er op).
- "Schat, waar zijn die sokken die ik vorige week drie dagen heb aangehad, ze liggen niet meer tussen de bank" (euh, fris gewassen in je kast?) of een beschuldigend "Schat, waar jij toch mijn gereedschapskist gelaten?" (in de slaapkamer, ik heb gisterochtend nog mijn make-up bijgewerkt... Weet ik veel?!).
Wonderbaarlijk hoeveel ik nog terug weet te vinden van de dingen die ik toch écht niet zelf kwijt gemaakt heb. Daar hebben ze dus wél gelijk in. Je kunt beter mij aanroepen dan Antonius: mijn scoringspercentage is beduidend hoger. En ik geef in ieder geval een duidelijker antwoord.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Mammalien is er nog....
maar blogt hier niet meer. Lees hoe het met haar en de haren gaat op https://saralien.nl
-
Het was een hobbelige reis, en zo'n jute zak is behoorlijk klein en kriebelig. Maar het was het waard. Wat is het hier fantastisch zeg. ...
-
Mijn grote kleine man, mijn baby-die-nu-officieel-een-dreumesje is, Q.tje, drakendoder, lief kereltje is vandaag één jaar geworden!! En dan ...
-
Binnenkort moeten we weer trakteren op school. Géén cupcakes! riep hij geschrokken, op één van mijn voorstellen. Niet dat hij ze niet lust. ...
Mij lukt dit minder goed, haha.
BeantwoordenVerwijderenHier raakt zoveel zoek (en nochtans is het hier echt geen rommelkot)en vaak vinden het wel weer.
Maar hier lijkt het wel te spoken. De laptop van oudste is bv. verdwenen, alsook de sandalen van één van de zonen (al drie weken!)en net de papieren die ik nodig heb lijken in rook opgegaan.
Hihi, ik wou er gisteren ook al een blogje aan wijten toen ook de knuffel van jongste verdwenen was. Na een moeilijke nacht vond ik hem deze ochtend in het washok!
Kun je hier eens niet komen Antonissen??
Groetjes, Sandra.
Wat zijn we goed he !! Vooral de waar je ze hebt uitgetrokken doet het altijd goed ;-)
BeantwoordenVerwijderenIk roep altijd: daar waar je ze hebt neergelegd.
BeantwoordenVerwijderenEn als dat niet helpt dan ja heel gek, dan lukt het mij altijd wel om een logische plek te vinden waar ze inderdaad liggen. Ik verdenk mijn kids van ernstige luiheid hoor..
Herkenbaar! Ik ben ook de 'terugvinder van dienst' in huis.
BeantwoordenVerwijderenBij ons was 't andersom. Had m'n moeder weer een schoonmaakdrift, dan ruimde ze m'n kamer {inclusief bureau} op. Kon ik niks meer terugvinden...
BeantwoordenVerwijderenZo herkenbaar!
BeantwoordenVerwijderenHier word ik ook regelmatig geroepen als er iemand weer iets kwijt is, maar na 20jr ben ik t toch wel zat hoor dat ze zelf niet kunnen/willen zoeken, dus ik roep vaak terug dat ik het ook niet weet :0)
(en blij dat ze zijn als ze het dan zelf gevonden hebben! haha)
We hebben de pech dat mama zoveel lekkerder in de mond ligt, als je Sint Antonius hebt aangeroepen ben je al halverwege ;-)!
BeantwoordenVerwijderenHeb je al een stralenkrans besteld voor boven je hoofd?
BeantwoordenVerwijderenVolgens mij is dat onze fout: inderdaad een accuraat antwoord geven. Voortaan hul ik mij in wolken van onwetendheid!
BeantwoordenVerwijderenKom ook es bij jou buurten. Leuke blog! En ja, haha, zeer herkenbaar.
BeantwoordenVerwijderenBij ons werkt het vaak andersom: Kleine Vent, heb jij m'n jas/tas/sleutels/schoenen gezien?
BeantwoordenVerwijderenAls hij namelijk iets voor mij moet zoeken, is het binnen no-time gevonden, maar voor zichzelf heeftie echt uren nodig.
Ik ben zwaar onder de indruk! Iedereen is hier ook altijd van alles kwijt, maar ik kan niet zoeken. Ik sta bekend om mijn: "schat waar is mijn....laat maar, ik heb ze al...?
BeantwoordenVerwijderenAan mij heeft niemand iets...ik moet iets van jou leren denk ik
He ho, nu ben ik geloof ik toch een verkeerde indruk aan het wekken. Ik kan veel vinden, enerzijds omdat ik zelf als enige in huis opruim, en anderzijds omdat ik veel zie en een goed geheugen heb. Maar ik weet niet alles, zeker niet waar manlief zijn zooi verstopt of waar de kleine speelgoedtroep ligt die de kinders tijdens het spelen kwijtraken. En dus roep ik ook regelmatig, net als hierboven: waar je het gelaten hebt!! of ZOEKEN!!
BeantwoordenVerwijderenMaar ze krijgt dus áltijd antwoord, al is het niet altijd wat ze horen willen (-;
@Sas: ja, doe mij maar zo'n stralenkrans, dat haalt m'n verlopen teint wat op (-;
BeantwoordenVerwijderenAh Sint Antonius! Dat doet me aan vroeger denken zeg! Volgens mij was dat de favoriete heilihe van mijn oma, want die werd elke dag wel aangeroepen...
BeantwoordenVerwijderenIk heb daar gelukkig mijn man voor, die kan heul goed zoeken!
Hier kunnen ze dat ook vrij goed: als iets weg is het aan mij vragen. Ik laat ze eerst 'ns zoeken, want meestal vragen ze voordat ze gezocht hebben.
BeantwoordenVerwijderen