maandag 30 juli 2018

Zomervakantie 2012

Vrijdag begon de zomervakantie. Hoera! Eindelijk van die stomme school af, vonden ze. Een ritje naar de speelgoedwinkel, wat zo'n beetje traditie aan het worden is op de eerste vakantiedag, was een goed begin. 's Middags vriendje en vriendinnetje over de vloer.

Zaterdag had dochter een verjaardagsfeestje. Zondag zijn we gaan zwemmen én omdat de kinderen daarna opeens wél wilden eten, naar die vieze gele M. Jongste twee waren afgepeigerd en vroeg naar bed. Daar zaten ze duidelijk al een paar weken op te wachten, op wat slaap.

En vandaag is het maandag. Papa werkt, maar voor de kinderen is het de eerste échte vakantiedag. Oudste zoon loopt dus tot na de lunch in ochtendjas. Hij heeft energie teveel maar wil alleen maar ds-en, wii-en, tv kijken (de meest vreselijke cartoons)  of op de laptop spelen. En zus en broer in de weg zitten met flauwe grapjes en teveel lichamelijke aanwezigheid. 

Dochter wil juist wél van alles doen. Dus hebben we eerst wat boodschappen gedaan en toen appelkruimelcakejes gebakken. En met zijn viertjes opgegeten. Ze zagen er beroerd uit maar waren toch erg lekker. Een vriendinnetje gebeld, maar die kon niet spelen vandaag. Dochter wil dus nu haar boterham op is naar een pretpark. Of naar de bioscoop of naar de ballenbak. Ik wil nu zelf even rustig zitten, even mijn krant lezen. Dochter vindt het thuis sáái. Op school verveelt ze zich tenminste niet. Bovendien wil ze niet begrijpen waarom ik niet van plan ben 45 dagen achter elkaar een continu kindervermaakprogramma af te draaien of veel geld uit te geven aan activiteiten buitenshuis. Ze mag ook nooit wat van me.  

Peuter - op zich voor alles in- wordt een beetje moe van die broer en zus die hem in de weg zitten met wat zij allemaal wél en niet willen. Bovendien, één moeder die hem commandeert vindt hij genoeg.

Ik denk dat peuter en ik het telboek er maar even bij gaan pakken. Vijfenveertig, vierenveertig, drie-en-veertig....

En vanavond zo rond kinderbedtijd komt papa weer thuis.


Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Laat maar horen!

Potverdrieduizenddubbeltjes

Waar is de tijd gebleven dat je ergens gratis een katje kon afhalen, die vervolgens op zijn of haar eigen verantwoordelijkheid aansprak en t...