maandag 9 juli 2018

Social media irritaties

Twitter doe ik vrijwel niets mee, Pinterest is leuk, Instagram ook wel. 

Facebook, heb er een haat-liefde verhouding mee. Een beetje op de hoogte blijven van wat er gebeurt, in de familie/vrienden/vage kennissenkring. De nieuwe poesjes van mijn nichtje, een leuke foto van mijn schoonzus met haar kleinkinderen, een keurige kennis die opeens heel verrassend bij een concert van Guns 'n Roses opduikt?! Ik scroll wat, en like wat, post zelf soms wat. Zoals deze prachtige taart die mijn kinders gemaakt hebben.  Hij was -op de kitkats na - niet te vreten, maar zag er wel goed uit :-) 


Ben dol op de wijk-marktplaats-groep op facebook omdat dat juist weer een stuk  beter werkt dan Marktplaats, best vaak worden er gratis goede spullen aangeboden waar je op Marktplaats nog voor moet gaan afdingen (niet dat ik er op tijd bij ben, want als het iets goeds is ben ik meestal te laat :-) , maar het idee vind ik tof.) 

En dan ben ik nog lid van diverse groepen. Wijkgerelateerd,  kwaaltjes-gerelateerd, eigenschappen-van-je-kind-gerelateerd, werkgerelateerd, bloggerelateerd... En mèn o mèn wat een ellende lees je. 

Ik was even, héél even, lid van de groep strong-willed en hoog-sensitieve kinderen. Hoe gevoelig en koppig die van mij ook kunnen zijn, hier werd ik bij het lezen van de onderwerpen en de terminologie al vrij snel zelf nogal jeukerig van. Snel uitgeschreven maar weer. Groep zal best functioneren, maar niet voor mij. 

De berichten in de groepen die ik wel volg, daar krijg ik soms ook jeuk van. Zoals deze, vooral te vinden in de groepen over kwaaltjes of speciale kenmerken. "Ik heb het de laatste tijd zó warm, dat komt vast door de medicijnen. Herkennen jullie, lotgenoten, dat ook?", en dan dat gevoel van hitte relateren aan de kwaal in plaats van aan de temperatuur buiten. Meestal wordt hier meelevend op gereageerd, en af en toe is er iemand die een nuttige bijdrage heeft. In deze groep wordt zelden afgezeken. 

In de buurt gaat het er wat minder vriendelijke aan toe soms. "Er vliegt al de hele dag met veel lawaai een helikopter over, ze zijn op zoek naar een vermist kind. Wie weet er meer van?" De eerste opmerking: "je hoeft je toch niet te ergeren aan het geluid, als jouw kind weg is ben je ook blij als ze komen?"  Daar zakt mijn broek al vanaf. Of je je wel of niet ergens aan ergert is jouw persoonlijk probleem, en de poster zegt toch ook niet dat ze politieheli's moeten verbieden? Bijna net zo irritant wanneer je vader vroeger tegen je zei dat "spruitjes wél lekker zijn". Arggh. 

Een hele discussie volgde. Of je je wel of niet mag ergeren. En, al iets relevanter, over de veiligheid in de wijk. Maar nog steeds niet relevant genoeg, want aan het einde van de discussie bleek wat er aan de hand was: de heli is ingehuurd door een bedrijf dat een feestje had en om het kwartier mensen over de wijk laat vliegen. Het kind is nooit gevonden, nooit vermist, maar de discussie duurde eindeloos. 

Ook een leuke als je eens wilt keten. Plaats een opmerking over honden. Over niet opgeruimde poep, aanlijnplicht versus loslopen, een zogenaamde "gebakken spons" verhaal. Binnen de kortste keren staan de hondenliefhebbers lijnrecht tegenover de mensen die er vooral last van hebben, en worden de uitingen steeds harder, gaan niet meer over het onderwerp in kwestie en bevatten steeds meer spelfouten. 

Er is kennelijk een trant tegenwoordig om óveral je mond over open te trekken. En dan vaak niet op de meest constructieve en vriendelijke manier. Eigenlijk is dat mijn grootste ergernis. (En een uitgekauwd onderwerp, maar het valt me de laatste tijd weer zo op dat ik toch maar weer even kwijt wil.)

Hoe vaak ik me ook erger, soms is het toch nuttig. Je leest ook wel eens wat nuttige info, of kunt er je vragen kwijt. Van "wie heeft mijn kater gezien" tot "wie weet er een goede horecagelegenheid voor een 75-jarige bruiloft" tot "ik zoek betrouwbare autoverkoper". O nee, dat werkt dan weer niet, haha, héél veel reacties, vooral van de autoverkopers en hun familie zelf, maar ik weet niet of ik ze allemaal moet geloven :-) 

Wat doe jij allemaal op facebook en andere social media?

13 opmerkingen:

  1. Hier ook een haat-liefde verhouding met social media. Instagram vind ik nu wel oke.Totdat dat ook weer te commercieel wordt.
    Waar ik jeuk van krijg is de fb groepen waarbij de moderator meteen ingrijpt als er een kritische noot wordt geplaatst bij een bericht. Dan wordt je meteen om de oren geslagen met de regels van de groep, dat je wel opbouwend moet zijn en dat dit een groep is waarbij we respectvol met elkaar omgaan.
    Tja, dan wordt het een groep waarbij iedereen elkaar naar de mond praat.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Je hebt helemaal gelijk :-) Soms word ik ook gek van al dat positieve en opbouwende. Je mag ook wel eens kritisch zijn. Ook hier op mijn blog :-) Maar.. nou ja, ik val in herhaling. Je hoeft niet iemand die een "stratemakker" zoekt compleet af te zeiken over taalgebruik. Als je geen adresje weet houd dan je mond.

      Verwijderen
  2. Haha, wat jammer dat die geweldige taart niet te vreten was...
    Nou ik heb dus ¨alleen maar¨ facebook (oké instagram ook maar daar kijk ik echt nooit) en ik deel jouw mening over social media.
    Ik gruwel er af en toe van én word er bijna depressief van soms, maar aan de andere kant het is toch ook wel weer leuk. Bewust minder kijken pas ik hier dan ook regelmatig toe.
    Die groepen kunnen heel hinderlijk zijn, haha. Ooit zat ik er in eentje (besloten) over de overgang, man man man...de dames maakten elkaar bijna af daar... en troefden elkaar af qua medicijngebruik... héél snel weer uitgestapt.
    In de laten we zeggen ¨spiritueel georiënteerde¨ besloten groepen waar ik nu nog ¨in zit¨ heb ik de meldingen uitstaan en kijk ik af en toe even rond en verbaas me ook over hoe mensen regelmatig het alledaagse met alle macht aan het onverklaarbare, mysterische, magische en spirituele willen koppelen. Of ze stellen vragen als ¨ik zag vandaag een kraai, hij vloog 3x langs mij, wat zou dat kunnen betekenen?¨ ... zucht ...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Haha, ja. Dat. Meldingen zet ik zowiezo uit. Daar word je gek van.

      Verwijderen
  3. :-) ik heb al...6 jaar ofzo geen facebook, sechts ig met een handvol "vrienden" :-).
    Oh en een blog, waarop graag blog, maar niet meer dagelijks omdat ook dat te veel tijd ging kosten :-)
    Die biggetjes taart is btw prachtig.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Jouw kinderen hebben humor :-)
    Geen Twitter, Facebook, instagram en consorten.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Eh, had ik er al bij gezegd dat het idee voor die taart ongetwijfeld door de kinderen van social media is gehaald?! :-)

      Verwijderen
  5. Ik doe nergens meer aan pinterest vergeet ik op te kijken en Instagram is eigenlijk niet anders. De rest begin ik niet meer aan. Als ik iemand wil spreken bel ik wel.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Tja, ik vind het ook vrij bizar hoe mensen (denken te moeten) reageren. Laat het dan in je toetsenbord zitten denk ik vaak. ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Helemaal NIETS, zó heerlijk ergernis vrij!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Ik herken je ergernissen. Ik sta er soms van te kijken hoe snel een 'gesprek' in een Facebookgroep explodeert in een enorme ruzie....

    Huisvlijt

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Hier geen Facebook, Instagram en Twitter. Ik volg wel een paar mensen op Twitter (o.a. Sylvia Witteman, zij post ook haar columns).
    Ik zit wel op Pinterest, maar volg geen mensen.
    Ik volg wel een hele waslijst met blogs.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. bericht van 14.21 is van loesje
      reageren hier gaat niet zo soepel. blogspot is wat klierig

      Verwijderen

Laat maar horen!

Social media irritaties

Twitter doe ik vrijwel niets mee, Pinterest is leuk, Instagram ook wel.  Facebook, heb er een haat-liefde verhouding mee. Een beetje op d...