woensdag 25 april 2018

Vervloeking: ik wens je veel personeel

Personeel hebben, mensen die je kunt opdragen dingen voor je te doen die je zelf niet kan, geen tijd voor hebt of geen zin in hebt. Klinkt ideaal toch?

Een paar jaar terug hoorde ik elke dag het gezucht van een oud collegaatje en kamergenote, zij had een leidinggevende functie over mensen die ik gelukkig niet kende. Zij vertelde me over de vervloeking "Ik wens je veel personeel". Of het nu uit de Indo-Chinese achtergrond kwam of toch van de Joden of Arabieren weet ik nu even niet. In ieder geval begrijp ik hem heel goed.

Ik ben al een flink aantal weken serieus 24 uur per dag nergens anders meer mee bezig dan met het werken aan mijn nieuwe zakelijke website. Ik eet en slaap en sport nog wel, en mijn kinderen krijgen ook nog (pakjes-zakjes-tosti-en-pasta) te eten, ik breng en haal de jongste zelfs van school. Maar verder ben ik het toppunt van ongezelligheid en mentale afwezigheid. Ook op de blog hier. Te druk in mijn hoofd.

Behalve zelf programmeren en schrijven en plannen bedenken en het overzicht proberen te houden, heb ik ook wat mensen ingehuurd voor wat "klusjes". Te technisch voor mij, net niet mijn specialiteit. Als een ander daar meer kennis van heeft en het voor relatief weinig geld in korte tijd voor elkaar kan krijgen hoef ik mijn mooie hoofdje daar niet over te breken en is het sneller opgelost. Zo dacht ik.

Les 1. Goedkoop is duurkoop. De mensen die zich in verhouding goedkoop aanbieden zijn niet de meest ervaren krachten. De eerste jongen die ik had was een prima kracht, gemotiveerd, vriendelijk. Maar ik was zo'n beetje zijn eerste serieuze klant en los van allerlei praktische verhuisproblemen had hij gewoon nog geen idee hoe een en ander aan te pakken.

Les 2. Grafisch design is echt een vak. Een logo is echt superbelangrijk. Dat wéét ik wel, maar ik heb ten eerste het geld niet, en ten tweede het geld er niet voor over. Lang geleden werkte ik bij een baas die een fortuin had neergelegd voor een "huisstijl" die mijn kleine neefje ook in elkaar had weten te knutselen. Ik heb het dus eerst zelf geprobeerd, daarna mijn heil gezocht bij de Etsy's en de Fiverrs en Hoofdkranen en andere marktplaatsachtige bedrijven waar freelancers zich aanbieden. Een tweetal(!) in verhouding goedkope aanbieders aangeschreven met een niet heel duidelijke opdrachtomschrijving ("maak een logo, dit vind ik mooi"). En twee keer toch niet helemaal gekregen wat ik gehoopt had. 

Les 3. De belangrijkste. Personeel bekommert zich niet zo om deadlines en kwaliteit als jij dat doet. De laatste twee technische it mannetjes, beide lijken wel verstand te hebben van wat ze moeten doen, maar beide houden zich niet aan afspraken. Ik moet er voortdurend achteraan lopen om te vragen hoe het gaat. Deadlines worden niet gehaald, sterker nog, ze blinken uit in afwezigheid en gebrek aan communicatie. Het zal hun namelijk een worst zijn is, geloof ik inmiddels.

Personeel, dat is een vloek. Misschien ligt het aan mij als opdrachtgever. In mijn vorig werkende leven op kantoor had ik ook al besloten veel beter te zijn in het zelf uitvoeren van opdrachten dan het controleren en achter de broek aanzitten aansturen van mensen uit het team. Bah. Ik kan het niet, ik houd er niet van. (Zelfs mijn eigen puberkinders achter de broek zitten zodat ze hun huiswerk doen levert ons allen veel frustraties op en matig succes.)

Gelukkig heb ik mezelf weer weten te verrassen en kon ik toch weer meer dan ik dacht. Nu even kijken of ik zakelijk genoeg ben om de rekening van de mannetjes dan ook weer naar beneden te schroeven, nu ik een deel van hun werk heb opgelost. Ik ben benieuwd of ze net zo laks zijn met het sturen van rekeningen als met het opleveren van werk.

4 opmerkingen:

  1. ... en moet je nagaan dat het niet eens echt personeel is.... maar het zijn opdrachtnemers....
    Echt personeel werkt voor jouw opdrachtgevers. Die je met moeite binnen gehaald hebt. Die je beloofd hebt om iets op een bepaalde datum af te hebben en van een bepaald kwaliteitsniveau. En dat jou dan vervolgens véél te laat verteld wordt dat die klus op die datum niet af zal zijn. Waarna jij tot middernacht alsnog dat rapport zit te schrijven of aan te passen dat je personeel had moeten schrijven. Terwijl zij gewoon om vijf uur 's middags de deur dicht trekken. Met de letterlijke opmerking "Tis jouw toko".

    Nee voor mij nooit meer personeel. Onderaannemers en opdrachtnemers zijn inderdaad ook niet alles. Maar daar kun je tenminste nog binnen afzienbare tijd vanaf...... en gewoon net zo veel te laat hun rekeningen betalen als dat zij te laat zijn met hun werk afmaken. Plus een korting bedingen voor de taken die ze niet uitgevoerd hebben.....

    Succes ermee...!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. ja, je hebt helemaal gelijk.

      Weet je wat ook naar is, samen met een zakenpartner een zaak starten, allebei heel enthousiast, helemaal eens. Tot na een paar jaar de een toch iets anders wil en de zaak laat versloffen of naar zich toe probeert te trekken. Ook niet fijn.

      Verwijderen
  2. Waardeloos zeg zulke mannen.

    Ik zou er een enthousiaste stagiaire opzetten. Die kan er zich helemaal op stukbijten. ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Dat zal wel ijdele hoop zijn,met rekeningen zijn ze dan ineens weer wél bijdehand.

    BeantwoordenVerwijderen

Laat maar horen!

Ik ben weer terug, ik ben weer weg

De zomervakantie is weer voorbij. Tijd om eens te bloggen over wat wij allemaal hebben uitgevoerd de laatste paar weken. Maar.... niet hier....