woensdag 10 januari 2018

Curves en rondingen

Curvy. Is dat geen goeie nieuwe titel voor een nieuwe blog? CurvyCaro. Zo bedacht ik toen ik een of andere buitenlandse modeblog bekeek. Het ging nota bene om schoenen, maar de middel van het veel te opgeverfde model was vaker in beeld dan haar schoenen. En mén, wat zag dat er onnatuurlijk uit. Ze was een Barbie met anorexia, zonder tieten. Kunnen we niet een beetje normaal doen? Een vrouw hoort toch wat meer rondingen te hebben?(*)

Ik heb ze wel hoor, rondingen. Borsten, de ene helft van de maand wat groter dan de andere maar zelden onzichtbaar. Heupen, billen en helaas ook nog een paar hele flinke daar tussen in. Dat is dan weer wat jammer.

Niks mis met een zacht rondig buikje, maar toen ik vanmorgen in mijn zwart afkledende jurkje beneden kwam, man zag staren en ik dit keer met licht áán voor de spiegel ging staan kon ik wel janken. Die panty die eigenlijk een maatje te klein is hielp natuurlijk ook niet echt om de boel te verdoezelen, integendeel, het deelt de massa fijn op in twee massa's met enorm uitpuilende delen erboven en eronder.

Niks mis met een buikje. En al helemaal niet met de mijne: ik ben geen teer Oosters teer popje maar gewoon van de Hollandse klei en bovendien moeder van 3 en (bijna) in de overgang, en ik heb geen zin de rest van mijn leven alleen op crackers met wortelspread te knagen. Maar dat ik er nu uitzie of ik de volgende baby al een maand of vier onderweg is? Hou eens op zeg.

Daarbij voelt de buik niet fijn. Hard, opgeblazen. Veel lucht, wellicht. 's Avonds meer dan 's ochtends na een fijn nachtje slapen. Dus toch dat voedingspatroon maar eens in de gaten gaan houden. En bewegen. Een half uurtje op de hometrainer met een interessante docu voor mijn neus om het niet al te saai te maken, én een rondje wandelen. Wie gaat er mee? Aan het einde van de wandeling doen we gewoon een flinke kop cappuccino met lactosevrije melk en een appeltaartje gemaakt van half-volle biologische oerappeltjes.



(*) Zoals ik hieronder in de commentaren schrijf, ik vind alles prima, dun of dik, met of zonder borsten, je bent zoals je bent. Geen kritiek op de vrouw, maar wel op de manier waarop de spullen boel kennelijk verkocht moet worden en dat rare modellengedoe. En ja, wel gezond kritisch op mezelf. Hoop dat ik nu eindelijk mezelf genoeg trigger  om vaker te bewegen en minder vaak voor de tv een berg chips weg te gaan werken. 

9 opmerkingen:

  1. Ik hou niet zo van bodyshamen. Elk vrouwenlichaam is anders en mooi op zijn eigen manier, met of zonder rondingen. Dat iemand heel slank is en geen borsten heeft betekent natuurlijk niet direct dat er sprake is van anorexia.

    Een vriendin van mij doet er bijvoorbeeld vanalles aan om wat aan te komen, maar helaas lukt dit door een stofwisselingsziekte niet. Zij krijgt ook regelmatig opmerkingen over haar (te) slanke figuur. Dit is voor haar net zo vervelend als wanneer er lelijke opmerkingen worden gemaakt over teveel rondingen.

    Ik denk dan bij mezelf: laten we als vrouwen eens ophouden met dat vergelijken en elkaar afbranden, maar vooral focussen op elkaar empoweren, versterken en steunen. <3

    Heel veel succes met bewegen en het voedingspatroon veranderen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja sorry, zo bedoelde ik het natuurlijk niet. Iedereen is anders en iedereen is goed. Maar dit ging om een modél, dat er kennelijk speciaal voor uitgekozen en waarschijnlijk al dan niet digitaal voor was bijgewerkt. Ik vond dat een rare keuze. Zeker omdat het over schoenen ging, voor volwassen vrouwen. Haar voetjes waren nota bene nog te smal voor de schoenen ook, je zag een enorme spleet. Raar. Waarom geen "gewoon" gemiddeld en dan vooral wat meer naturel type? Zal wel iets met marketing te maken hebben. Maar ik vond het jammer.

      Verwijderen
  2. Ik weeg ook wat kilootjes teveel, maar het boeit me niet zoveel meer. Vroeger wel hoor, toen was ik best veel bezig met mijn gewicht. Het belangrijkste is dat je goed voelt in je vel. Meer bewegen en gezond eten is sowieso heel goed en als ik daar wat mee afval is dat mooi meegenomen. Van die super dunne modellen zijn niet realistisch, jammer dat ze het modebeeld vaak nog domineren.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik voel me prima zoals ik ben. Gemiddeld groot, gewicht netjes binnen de lijntjes. Een enkel rolletje. Ik ben gelukkig geen snoeper of zoetekauw, hoogst zelden pak ik een tussendoortje, zelden ‘s avonds een wijntje, en sinds mijn man lijnt komt er geen chips meer in huis.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Mijn truuk is op tijd een reset. Ik heb geen strak maar wel een goed genoeg lijf. Als de kleren te krap dreigen te worden en de weegschaal boven een grens komt, eet ik s avonds alleen nog (zoute) popcorn of ik drink soep.

    Dat is dus vóór die viermaandenzwangerbuik want daar heb ik ook aanleg voor.

    Dan is er zo 2 kilo af....


    En ja wandelen. Nu met hond iedere dag een uur of anderhalf. En soms gewoon de hele ochtend. Heerlijk! En Ja, kom maar mee hoor! Of ik kom bij jou langs. Kan ik je leren geocachen. Dan ben je zó verslaafd en wordt het nog moeilijk om níet te wandelen..... ��

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Overigens kan ik wel meegaan met wat Daantje schrijft... ik was tijdens mijn studententijd echt dun. Daar rotopmerkingen over maken, waaronder inderdaad "Heb jij Anorexia??!" daar is blijkbaar geen taboe op. Net zoals in de wang geknepen worden met één of andere opmerking. Ik vond dat heel heel vervelend...

      Verwijderen
  5. Tja, ik ben jarenlang té du geweest , zit nu duidelijk meer in een "Rubens patroontje," Zit duidelijk beter in m'n vel nu er wat meer van is;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Het is inderdaad wel een behoorlijk vreemde wereld, die reclamewereld. En verder: leven en laten leven.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Letten op je voeding is een snellere manier om gewicht kwijt te raken dan sporten. In plaats van twee uren rennen kun je ook een enkele Snickers reep niet eten. Bijvoorbeeld. Maar zo lang je maar lekker in je vel zit maakt het niet uit hoeveel je er van hebt...;-)

    BeantwoordenVerwijderen

Laat maar horen!

Traktatiebeleid

Binnenkort moeten we weer trakteren op school. Géén cupcakes! riep hij geschrokken, op één van mijn voorstellen. Niet dat hij ze niet lust. ...