maandag 13 november 2017

Het past niet meer. Tips gevraagd

En weer een nieuwe layout. De vorige had wel iets fris, maar het werkte helaas niet helemaal lekker. Bij het zoeken naar een nieuwe lay-out in het standaard blogger lijstje kwam ik eigenlijk niet veel tegen wat me aansprak.

Ik ben een tijdje met Wordpress bezig voor een andere site, en dat heeft natuurlijk veel meer mogelijkheden. Aan de ene kant wil ik graag iets "professioneler" bloggen, aan de andere kant vraag ik me af of dat weer een "Mammalien"  moet worden. Als ik toch overstap naar een ander platform en een domeinnaam aan moet vragen, vraag ik me af: pást Mammalien nog?

Ik voel me een Mammalien, zal altijd zowel de Lien als de Mama blijven, ook al ben ik 100. Aan de andere kant, het schept misschien wat verwachtingen bij (nieuwe) lezers. Al een tijdje geen echte real life stories meer over zwangerschap, luiers verschonen of fruithapjes. Straks zit die Mammalien in de overgang, heeft ze het herintreden en carrière in haar hoofd, of is ze een zeer welgestelde pensionado (nog even bedenken hóe dan). En dan komen al die doodvermoeide, net moeder geworden meisjes die mijn dochter hadden kunnen zijn lezen op een blog die niet gaat over zwangerschapsstrepen maar over jicht. Niet over de eerste keer naar de peuterspeelzaal maar over de eerste keer bowls spelen in de bejaardensoos.

Hopelijk valt dat mee. Maar wát te schrijven, voor wie, en hoe dat dan te noemen?  Ik ben er nog niet helemaal uit.

Tips zijn welkom. Tot die tijd maar even deze layout.

9 opmerkingen:

  1. Hihi. Voor Omalien is het anders nog véél te vroeg! Wat mij betreft blijf je Mamalien, er zijn wel meer ietwat oudere moeders, toch?

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Als je niet weet wat te schrijven als het niet onder de naam Mamalien is.... wordt het wel lastig om je tips te geven over een eventuele naam he...?

    ��

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ach, hoe je het wendt of keert, je blijft altijd een mamma. Mamma's verschonen niet alleen luiers en geven niet alleen fruithapjes. Ze staan hun getrouwde kinderen ook bij. Dus wat mij betreft blijft Mammalien gewoon Mammalien.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Stiekem moest ik best een beetje lachen in mezelf bij het lezen hiervan. Ik kan het van mijn moeder nog goed herinneren dat ze in deze fase zat. Ook zij wist niet hoe het leven straks zou gaan, maar nog steeds noemen we haar mama. De naam mama blijft haar op het lijf geschreven wat ze ook doet, hoe oud we ook zijn. Natuurlijk worden we allemaal ouder, maar dat betekent niet dat we geen mama meer zijn. Mama zijn gaat verder dan peuterspeelzalen en dergelijke. Mama zijn gaat erom dat we klaar staan voor onze kinderen en ze de liefde geven waar ze van groeien. Mama zijn is niet leeftijdsgebonden, maar van alle tijden. Waar of wie we ook zijn.

      Misschien gaat op een dag omalien bestaan, maar zelfs dan ben jij (ik neem even de vrijheid dat te zeggen, staat wat persoonlijker, maar we kennen elkaar natuurlijk niet) nog steeds een mama. Die taak verdwijnt nooit.

      Ik denk dat je er iets te zwaar aan teelt (begrijpelijk hoor!), maar mijn punt is dat mama zijn bij kinderen hoort. Het maakt niet uit in welke leeftijdsgroep ze zich bevinden, mama zijn is de betekenis van het helpen en ondersteunen van de kinderen in alles wat ze doen. Of dat nou leren zwemmen of autorijden is.

      Ik dnek dat we trots mogen zijn op de naam mama en dat we dat voorop moeten stellen. Hoe veel mensen kunnen nu zeggen dat ze een hele groep mensen onlosmakelijk achter zich hebben staan? Als ik in deze plaats stond zou ik die naam graag hebben. We zijn het en we blijven het.

      Einde ;)

      Verwijderen
  4. Het is precies zoals je zelf al zegt... je blijft altijd mama. En Lien... Blijf je dus vooral mamalien noemen! het is een erenaam, zou mijn moeder zeggen... ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik weet niet hoe het voor nieuwe lezers is. Voor mezelf kan ik zeggen dat Mammalien op den duur een begrip wordt. Ik sta er nooit meer bij stil dat het woord bestaat uit Mamma en Lien. Mijn blog heet Van mooie dingen en ik schrijf ook (behoorlijk vaak) over minder mooie dingen. Als je een blog vaak voorbij ziet komen dan klik je er eens op, leest er eens wat en als het bevalt dan blijf je hangen. Met een nieuwe naam moet je wel weer helemaal opnieuw beginnen op dat vlak. Het zal even duren dan voordat mensen je blog vaak voorbij hebben zien komen.
    Dat je twijfelt over het hoe en wat van je blog is trouwens erg herkenbaar. Ik heb dat ook meermalen gehad. En kom meestal toch terug uit bij wat ik al had. Maar mijn doel is binnen blogland juist klein te blijven dus het uitgangspunt is dan wel heel anders. Succes met je keuze!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. ‘Mammalien’ dekt de lading van je blog nog steeds, houden zo, past bij je :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Je kunt ook alleen je naam gebruiken en het mama weglaten?

    Huisvlijt

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Ik sluit me bij Nicole aan. Ben hier een hele tijd weggebleven omdat de naam me ergerde. Ik pas twee en een halve dag op mijn kleinkinderen nu ik gepensioneerd ben, dus een oma, maar zal het niet in mijn hoofd halen om me alleen met oma aan te laten spreken.
    Op een gegeven moment ben je nu eenmaal uit de (kleine) kinderen en zal de wereld wat groter worden. Werk? Clubjes? vrijwilligerswerk?
    Gewoon je naam, of net als Klief, een nickname. Je blijft wel een moeder, maar een mama!

    BeantwoordenVerwijderen

Laat maar horen!

Te groot voor sinterklaas. Bestaat dat?

Oudste zoon, 2 1/2 jaar. Wij, zeer enthousiaste jonge naïeve ouders, sleepten de peuter mee naar de intocht van de Sint. Het was koud, het w...