zondag 9 juli 2017

Herintredende moeder maakt come-back

Vroeger tenniste ik veel, ik ben geen groot talent en niet heel sportief, maar alles wat je aandacht geeft groeit en zo werd ik uiteindelijk - mede dankzij mijn superfijne sportieve lieve mix-partner(s) en tennisteam - toch wel best aardig en behaalde ik een 6 in de dubbel en (per ongeluk zelfs) een 5 ranking in de single.

En toen begon het grote zwangeren/moederen en bleef er weinig tijd en zin over om toernooien en competitie te blijven spelen, uiteindelijk ben ik helemaal gestopt. Toen ik jaren later weer wilde beginnen liep ik al na twee maanden een hardnekkige blessure op die me drie(!) jaar van de tennisbaan heeft gehouden. Toen ik daarna weer begon waren al mijn tennisvriendjes verhuisd/dood/gestopt met tennissen... en op de nieuwe club leek ik er maar moeilijk tussen te komen, dus dat schoot ook niet heel erg op.

Dit jaar zou het laatste jaar worden dat ik voor jan met de korte achternaam lidmaatschap betaalde: als ik weer niet zou spelen stopte ik er definitief mee, beloofde ik mezelf. En ik schreef me in voor het openingstoernooi. Een supergezellig middag waar ik een paar hele leuke enthousiaste nieuwe leden tegenkwam en van het een kwam het ander.
Oké, zo lang geleden was het nou ook weer niet, mijn hoogtij dagen.
(En mijn rokje is ook net weer iets moderner...)

Ik mocht een paar keer invallen tijdens de competitie, speelde een aantal keer gewoon vrij met wat dames en dat was heel gezellig maar ging eigenlijk ook best wel heel erg goed. Hooguit de volgende dag merkte ik dat ik geen 30 meer ben, maar op de baan ging het eigenlijk best lekker. Ik ruilde mijn veertien jaar oude tennisschoenen dus in voor een paar nieuwe. De rest van de outfit - het donkerblauwe rokje volgens de mode van vijf jaar terug, het gewone simpele zwarte (niet bij donkerblauw kleurende maar wel lekker slank afkledende) t-shirt van 5 euro bij de Hema - kon nog wel. Ik moest mezelf nog even wat meer bewijzen vond mijn nieuwe zuinige ik.

Een van de dames vroeg me om samen een toernooitje te spelen in de buurt. Dat was ik eigenlijk nog niet (niet meer) van plan geweest, maar ach, ze was niet bloedfanatiek, de club lekker dichtbij en het leek wel leuk.

We werden ingedeeld in de 8. Omdat ik een paar jaar niet ingeschreven heb gestaan heeft de knltb mijn (dubbel) ranking teruggedraaid van 6 naar 8. Begrijpelijk, want een beetje techniek en conditie en vooral vastigheid in de slagen lever je wel in. Maar ingedeeld worden op niveau 8? Mijn aanstaande lachte zich rot toen hij het hoorde. Dat toernooi moesten we op onze slofjes gaan winnen....

Oef. Nou. Ik zal de clou vast verraden, we hébben inderdaad vandaag de finale gewonnen, maar op onze slofjes ging het niet altijd. Soms omdat het best lastig is te spelen tegen mensen die veel slechter zijn, soms omdat we zelf gewoon bere-slecht speelden, en soms omdat er wel meer mensen in die 8 spelen die eigenlijk prima met de 7 mee hadden kunnen doen.

Mijn ranking gaat er een stukje van dalen na dit resultaat, maar daar lig ik al jaren niet meer wakker van, wat er voor niveau op het pasje staat. Wel was ik heel blij dat het gewoon nog ging, zo'n wedstrijdje. En dat het leuk was. Ik vond het eigenlijk heel erg tof om weer mee te doen. De sfeer, de spanning van zo'n wedstrijd, lekker wat ballen raken, het biertje de koffie achteraf. Man en kinderen kwamen zelfs een wedstrijdje aanmoedigen met een ipad en springkussen erbij vermaakte zelfs jongste zich. of bleven gewoon thuis zonder dat mama's aanwezigheid echt heel noodzakelijk was.

Ik denk niet dat ik een hele grote come-back ga maken als toernooi-tijger, maar af en toe moet kunnen. Leuk!

En nu even genieten van deze overwinning. En morgen mag ik van mezelf de gewonnen waardebon om gaan zetten in net zo'n vet hip modern rokje als de helft van mijn tegenstandsters aanhadden deze week.

Als ik tenminste morgen de getergde spieren en gewrichten weer aan de gang weet te krijgen...

7 opmerkingen:

  1. Wat leuk zeg :D Veel tennisplezier gewenst de komende tijd :)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat een leuk verslag. Zo zit ik nog middenin de trouwjurken en nu sta ik met je op de tennisbaan. ..

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat leuk, pas nou op dat je niet met een blessure in je trouwkurk moet!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Nee hoor, dat zal meevallen. Ben wel benieuwd naar die trouwkurk, haha, blijf ik daar op drijven?

      Verwijderen

Laat maar horen!

Een beetje aandacht voor de maaltijd graag

Ik moet een kwartiertje blijven wachten, op tafel ligt een Allerhande. Even bladeren dan maar. Wie weet vind ik wat. Een keertje iets anders...