dinsdag 27 juni 2017

En maar weer eens een nieuwe school

De kogel is door de kerk: jongste gaat volgend jaar weer naar een nieuwe school. We hebben het zinkende schip toch maar verlaten.

Ik heb zo'n beetje alle scholen in de verre omtrek bezocht en de pijlen wezen toch vooral naar de school die vorig jaar nummer drie op de shortlist was - een school met "gewone" klassen en klassen die gericht zijn op de kinderen die wat meer en wat sneller kunnen. We waren meer dan welkom en zoon mocht gewoon vrijblijvend een paar dagen meedoen om de sfeer te proeven. Nog enigszins sceptisch gingen we dat dan maar even doen...

... maar als snel werd duidelijk dat het toch écht wel een kanshebber was, deze school. Onder het mom van "overal is wat en deze is in ieder geval dichtbij" was ik al bijna om. Toen zoon huppelend de klas binnen ging op dag twee en zijn draai al gevonden leek te hebben waren we om. Dat een jongen die hem óók kende van de andere school zijn moeder had toevertrouwd dat onze zoon "op deze school heel anders deed en eigenlijk gewoon leuk is" was de druppel...

Het gebouw kent hij al, minimaal een misschien twee oude vrienden uit zijn huidige klas gaan mee, en de rest (juf komend jaar, leerstofaanbod, communicatie en plannen directie) lijkt ook oké.

Na maanden twijfel, praten, afwachten en nog eens alle voors en tegens afgestreept te hebben zijn we er uit. Ingeschreven, klaar. Zoon opgelucht en wij ook. We gaan het meemaken. Maar voor nu, even lekker genieten van de rust.

maandag 19 juni 2017

Wedding deco (google er maar eens op)

Decoreren moeten jullie zelf doen, was de opdracht van de locatie. Neh, dachten we nog, we vinden alles best zoals het is, decoratie is niet aan ons besteed. Ik haat het om te versieren, en houd wel van strak en zo. Het is mooi genoeg hier. En heb nog een of andere gruwelijk tv programma in mijn hoofd waarbij de bride-to-be zich enorm druk maakte over de kleur die de stoelhoezen en strikken op de tafel moesten hebben? Waaaah! Niet! Niet! Niet! Gewoon een wit of metalen tuinstoeltje is prima!

Maar toen ging ik eens google-en en dan kom je toch wel leuke dingen tegen. Waar je hebberig van wordt, zeg maar. Zo'n wegwijzer, op de best lange weg naar de locatie toe? 

 

Of dan gelijk maar in Alice in Wonderland teaparty style? 



En dan natuurlijk niet te vergeten "We're al mad here", "Follow the white rabbit" en "Off with her head"...

Nu nog even kijken of ik nog net zo goed figuurzagen kan als toen ik 12 was...



Helium ballonnen? Een vet aangeklede snoeptafel voor de kinderen? Een loper? Mmmh. Ik denk nog even.


vrijdag 9 juni 2017

Sleutelen aan mijn bruidsjurk

De jurk. Op internet gezien: een plaatje. Besteld: in het echt ook een plaatje. Gepast: een iets gevulder plaatje, maar de jurk mocht wel blijven. Toch had ik nog steeds die ándere jurk in mijn hoofd. Met die mooie iets veel blotere halslijn. En ik besloot de jurk enigszins te verbouwen, best of both, zeg maar.

Hoewel het niet zo'n hele grote aanpassing is is het wel mijn trouwjurk en moet het netjes gebeuren. De twee topnaaisters die ik ken kunnen het niet meer. Mijn oma is dood, mijn moeder ziet weinig en beeft. Mijn eigen naaimachine staat nog steeds ingepakt te wachten tot ik de moed op kan brengen het eerste probeersel te naaien...

Op internet vond ik een naam, en goede recensies. Dinsdag belde ik, toch wat nerveus, aan. Mijn zenuwen verdwenen direct toen ik haar en haar atelier zag en hoorde, dat gaan goed komen! Ik paste, en zij keek, wij dachten samen heel diep na over de gevolgen van een en ander en maakten een plan van aanpak. Hier wat innemen, daar wat af. Omslaan.

Over een week of zo heb ik mijn nieuwe nieuwe trouwjurk! Zijn jullie ook zo benieuwd? Anders ik wel!

dinsdag 6 juni 2017

Nieuwe serie: midnight sun

Man Aanstaande en ik hebben al best wel een tijdje een serieuze hobby verslaving: series kijken. Ik blogde er eerder over. Vroeger was dat ook wel leuk, elke week een uurtje op de vaste tijd voor de tv gaan zitten, maar nu is er Netflixx, kun je uitzending gemist bekijken of iets opnemen, en soms krijg ik van mijn oudste zus een dvd box. Elke vrije avond zodra de kinderen op bed liggen dus "een aflevering of twee van ons serietje". Er gaan er behoorlijk wat doorheen bij ons thuis. En gelukkig hebben we ongeveer dezelfde smaak, samen kijken is wel zo gezellig.

Na de derde serie van The Hundred tegen heug en meug te hebben uitgekeken (*) bekeken we de tweede van Sense8 - ook die was in het eerste seizoen beter - en toen lag er een dvd box klaar:


Midnight Sun: is een Frans-Zweedse thriller van de makers van The Bridge. Ha! Thriller, Scandinavisch, beetje Frans... heerlijk. Na de gruwelijk moord op een Fransman in een mijndorpje hoog in het noorden van Zweden wordt een Algerijnse agente er op uit gestuurd om haar Zweedse collega's bij te staan. Los van die ene moord gebeurt er natuurlijk nog veel meer.

Van gruwelijke moorden tot gebroken personages, incompetentie, discriminatie. Echt vrolijk word je niet van het verhaal, maar de manier waarop het wordt verteld word is zo mooi, net als de beelden van de prachtige natuur in het altijd maar durende daglicht.

Deze coproductie van Canal+ en SVT, zit echt goed in elkaar. Het verhaal is super spannend, mooie beelden, meerdere verhaallijnen, en alle details kloppen. (Ik vind het ook heel verfrissend dat de rechercheur uit Parijs in haar eigen omgeving gewoon Frans praat en Franse teksten op haar laptop heeft, en de Zweden Zweeds. Tegen elkaar praten ze Engels. In sommige films komen ze niet verder dan Engels met zogenaamd een exotisch aandoend accentje...) 
Ik ben nog niet aan het einde van de serie, maar weet nu al, dit is een aanrader voor wie van Scandinavische thrillers houdt.

(*) in dit geval vond aanstaande hem nog wel spannend,ik was er eind seizoen twee wel mee klaar

maandag 5 juni 2017

Mannen onder elkaar - al dat geklets...

We komen even onverwacht op een vreemde tijd bij oma en opa, jongste zoon en ik, De tv staat aan, iets engelstaligs met Nedrlandse ondertitels, dus dit keer niet op oorverdovend bejaardenvolume gelukkig. Oma kijkt al niet meer. Veel te gezellig vindt ze het dat wij er zijn. Ze kletst zoals altijdhonderuit tegen mij, tegen jongste. Jongste vindt het ook leuk, maar als Het programma wordt onderbroken door (niet indertitelde) reclame staat hij op om naast opa op zijn stoel te kruipen. Hij lijkt een bindgenoot gevonden te hebben. "Zeg opa, hoe doe jij dat eugenlijk? Ik kan de televisie helemaal niet verstaan door al dat geklets van oma".

Wel jammer dat opa hem wegens vergevorderde doofheid zeLf ook niet helmaal verstond.

Een beetje aandacht voor de maaltijd graag

Ik moet een kwartiertje blijven wachten, op tafel ligt een Allerhande. Even bladeren dan maar. Wie weet vind ik wat. Een keertje iets anders...