dinsdag 18 april 2017

De anti-climax van het grote mensen feest

"Hoe lang duurt het nog, hoe laat komen ze?" De jarige staat, zoals alle minderjarige jarigen voor hem 's ochtends al te springen. Ongeduld en spanning. Het huis is versierd, het ruikt naar vers gebakken appeltaart. "Nog 137 minuten, dan komen ze!", telt de kleine wijsneus af. Terwijl ik me druk loopt te maken met dweil en stofzuiger, weet hij niet meer wat te doen van ongeduld, behalve de klok in de gaten te houden.

Prijs de heer - gelukkig komt de eerste bezoeker ook écht klokslag twee uur, de vanaf tijd van het feest. En vrij snel erna volgen er nog een paar. Terwijl zoon de felicitaties en envelopjes in ontvangst neemt maak ik me druk over taart en koffie. Het is begonnen!

Een uur later. De grote mensen zitten bier te drinken en te kletsen. Man houdt zich bezig met de gasten, terwijl ik koek en zopie voorbereid en aanbied. Hel. Wat de kinderen betreft is al dat geklets niet alleen veel herrie maar vooral saai. Af en toe probeert iemand ze aandacht te geven. Van die vragen waar ze niet op zit te wachten ("hoe gaat het op school?") tot iemand die grappig wil zijn en het toch al wat gespannen verjaardagskind aan zijn voeten omhoog trekt. Dat lijkt even leuk,maar al snel loopt het uit de hand. Hij kiest eieren voor zijn geld en vlucht, samen met broer en zus, naar boven. Eerst nog naar een computerspelletje wat ze met zijn drie kunnen doen, maar al gauw zit ieder voor zich op zijn eigen kamer zijn eigen ding te doen en de tijd uit te zitten. We missen heel erg bezoekertjes van hun eigen leeftijd.

Weer een uur later. Dochter en jongste zijn uitgespeeld, komen beneden wat chips eten, hangen wat. Gelukkig hebben ze inmiddels geleerd niet meer hardop te vragen "wanneer het bezoek nu eindelijk weggaat".

Zes uur, iedereen is vertrokken, ik ruim af en op. De kinderen hebben honger. Ik serveer wat opgewarmde magnetronpannenkoeken en neem zelf een kop soep. Papa gaapt vanaf de bank dat hij genoeg bier en hapjes op heeft.

's Avonds in bed spreek ik een en ander na met de jarige. Hij vond het maar saai, vandaag. Saai is wel een buzz-woord, deze dagen, maar echt ongelijk kan ik hem niet geven. Een grote-mensen-feest blijft toch vooral een feestje waar de familie en vrienden van je ouders met elkaar gaan zitten kletsen en waarbij jij pootjes moet geven en opzitten voor mensen waarvan je soms niet eens weet hoe ze heten omdat je ze alleen op verjaardagen ziet.  

En dat is ook niet erg en hoort er af en toe bij, maar kan toch eigenlijk niet de bedoeling van je eigen verjaardag zijn?

Misschien volgende keer toch maar iets anders organiseren.

8 opmerkingen:

  1. Voorlopig bestaat onze verjaardagsvriendengroep toch vooral uit mensen met kinderen in de leeftijd van de onzen. En die komen mee, dus er wordt vooral gespeeld. En omdat veel van die kinderen nog jong zijn en overal hulp en aandacht bij nodig hebben komen de volwassenen nergens aan toe. Maar hé, de jarige heeft het wel naar de zin meestal.
    Maar misschien verandert dat ook als alle kinderen ouder worden en misschien niet meer mee komen?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja dat scheelt wel. Helaas is de familie vooral wat ouder, en de paar nichtjes die er in de juiste leeftijd zijn komen vaak niet (vanwege ver weg wonen)

      Verwijderen
  2. Hier lagen de leeftijden korter bij elkaar waardoor het grote-mensen-feest toch vooral een leuk feest voor de jarige was. Nog van harte trouwens!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Blijft lastig, een kinderpartijtje is meestal niet te combineren met oudere familieleden. Ik ben er al te lang uit om iets zinnigs aan te kunnen dragen.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik vind het vreselijk. Goddank vieren Marc en ik onze verjaardag niet meer en hebben we maar één kind ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Tja, het hoort er een beetje bij denk ik.

    En verder snap ik niet dat je vóór het feestje dweilt? als je dat al doet, dan toch zeker erna? ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Wij hebben het geluk dat mijn nicht twee kleine kindjes heeft van net een paar jaar oudder dan ons zoontje. Hij kijkt enorm tegen hen op. Toen ze afgelopen verjaardag 'opeens' weer voor de deur stonden was hij hlemaal door het dolle heen. Dus dan is zijn feestje al helemaal goed haha

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ik heb afgelopen jaar aan Zoon (hij werd toen 8) gevraagd wie hij graag zou willen uitnodigen. Daar kwamen ook 3 buurstellen bij die kinderen hebben waar hij graag meespeelt. Want in de familie de kinderen veel ouder/jonger. En dat was geslaagde zet. Daardoor hadden we de mensen die erbij horen (familie enzo) en ook mensen die met kinderen kwamen die voor hem leuk waren en daar het 3 stellen waren kenden zij elkaar ook weer en was het niet als vreemde tussen de familie hangen voor hen. Wellicht een optie voor een volgende keer? wat buurkindjes/vriendjes inclusief ouders (mits je die te pruimen vindt uiteraard)

    BeantwoordenVerwijderen

Laat maar horen!

Hoe kom je de donkere dagen voor kerst door?

De donkere dagen voor kerst zijn weer aangebroken, ik ben van de leg. Om zes uur, soms half zes klaarwakker en vol met plannen. Helaas slaap...