dinsdag 17 januari 2017

Hoe noem je je kind?

De naam die onze kinderen zouden gaan krijgen hebben we in de zwangerschappen bepaald. Meestal kwam ik dan, ergens na de derde maand als het allemaal wel goed leek te gaan met een voorzichtige suggestie naar Pappalien. "Wat denk je van ... als het een meisje wordt?"  Waarna we maandenlang brainstormden en discussies voerden natuurlijk. Ik vond bijvoorbeeld Morris geweldig voor nummer drie, dat vond Pappalien stom. Hij wilde Per. Drie maal raden wat ik daarvan vond.

We hadden wat eisen. Liefst Nederlands, of goed uit te spreken door Nederlanders. Een beetje betekenis is leuk. Geen associaties met (nare) collega's, niet te veel voorkomend, en niet te veel lijkend op kinderen/familie in de directe omgeving want dat is niet praktisch. Niet te ouderwets, geen modenaam, niet te raar. Zo'n naam waar je direct al een gek rijmpje op weet... dit stukje van de Vliegende Panters (klik) vond ik dan ook briljant :-)

Uiteindelijk had ik een lijst van 10 namen, de aanstaande vader één of twee. De enige meisjesnaam die we allebei direct leuk vonden is het geworden. We hadden hem al bij de eerste zwangerschap klaar staan, maar dat bleek een jongen. De tweede keer was het wel toepasbaar. De reservenaam die we voor háár hadden, als men per ongeluk tóch niet goed gekeken had op de echo, is naar nummer drie gegaan. Bij nummer drie hadden we geen inspiratie voor een meisjesnaam. En toen de eerste echo gelijk zo'n overduidelijk beeld van zijn mannelijkheid toonde hebben we er ook niet verder over nagedacht.

Nu zijn die namen al jaren in gebruik, en kun je je bijna niet meer voorstellen dat ze anders heten dan dat ze heten. Soms denk ik nog wel eens aan al die namen die het niet geworden zijn. En dan ben ik toch wel blij dat het geen Per is geworden, of Thor. Geen Loki of de zoveelste Noah of Julia(*)


17 opmerkingen:

  1. Zo gek hè, te denken dat ze ook anders hadden kunnen heten. De naam voegt zich naar het kind. En toch... de jongensnaam die we voor nummer 2 hadden en niet nodig bleek zou ook de jongensnaam van onze derde worden. Tot ik zwanger werd, toen klopte die naam helemaal niet meer. En kwamen we bij de enige jongensnaam die we allebei mooi vonden, de naam van jouw oudste ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ja het kan raar lopen met namen, voor ik zwanger was ( meer dan 50 jaar geleden) riep ik a tijden dat onze dochter Linda moest gaan heten.... vlak voor de geboorte van die dochter las ik ergens dat Linda "slang" betekend en toen was het over.
    Achteraf gelukkig want later kreeg iemand uit m'n omgeving een dochter die ze wél Linda noemde en laat dát nou een meisje geworden zijn die die naam eer aan deed, wát een serpent.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Leuk om te lezen! Maar nu vraag ik mij toch af wat de namen zijn geworden :I

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Zie: https://mammalienblogt.blogspot.nl/2017/01/symbolisch.html

      Verwijderen
  4. Leuk vond ik dat, het bedenken van namen toen ik zwanger was. Grappig hoe veel namen afvallen in verband met (negatieve) associaties met oude klasgenoten of oude collega´s.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Inderdaad ja. En je wilt ook niet een naam die je buren al gebruikt hebben. Of ze nu wel of niet aardig zijn..

      Verwijderen
    2. Ook zoiets; ik vond Anne altijd zo´n leuke naam maar ja, zo heette man´s nichtje al dus dat zou ´m niet worden voor een meisje.

      Verwijderen
  5. De namen van onze dochters passen, vinden wij, perfect bij hen. Mooi hé, hoe dat gaat met namen.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Geen gemakkelijk klus, namen uitzoeken. Ik ken dan ook diverse mensen die zichzelf later een andere naam gaven dan zij van hun ouders hadden gekregen. En ach, waarom ook niet? Hoe iemand heet zegt niets over hoe iemand ís, in mijn ervaring.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ik vond het ook erg leuk om de namen te bedenken. Hadden wij voor de jongste zo een meisjesnaam..bleek ie een jongen te zijn en hebben we tot de laatste maand gezocht naar een mooie jongensnaam :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Ik vond het ook erg leuk om de namen te bedenken. Hadden wij voor de jongste zo een meisjesnaam..bleek ie een jongen te zijn en hebben we tot de laatste maand gezocht naar een mooie jongensnaam :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Een week voor de bavelling zei ik ineens: moeten we dit nou wel doen met de jongensnaam... Terwijl die naam als sinds mijn 16e op mijn verlanglijstje stond en manlief ook al jaren fan was. Gelukkig ging hij niet in op mijn hormonale aanval en heet Zoon dus al 8 jaar zoals ik altijd al wilde. Het rijmt makkelijk en is ook wel populair als je namenlijstjes mag geloven. maar ik ben zowel op school als op kinderdagverblijf als op bso als op voetbal nog maar 1 keer een ander kindje tegengekomen dat ook deze naam heeft. Dus blijkbaar niet populair in onze regio.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Ik heb mijn hele leven geroepen dat ik een dochter Anke zou noemen. Zo heet mijn moeder ook namelijk. Maar toen was ik zwanger en klopte het niet meer. Ik heb dan ook wel eens tegen haar gezegd dat ze zelf haar naam heeft uitgekozen :)

    BeantwoordenVerwijderen

Laat maar horen!

Een beetje aandacht voor de maaltijd graag

Ik moet een kwartiertje blijven wachten, op tafel ligt een Allerhande. Even bladeren dan maar. Wie weet vind ik wat. Een keertje iets anders...