maandag 17 oktober 2016

De clubjestijger

Samen in de auto met jongste zoon komen we soms nog wel eens tot een goed gesprek. Zo hoor ik opeens wat er vorige week op school is gebeurd en hoe hij daar over denkt (deze klas is echt leuker dan de vorige en de juf is ook best lief! zegt hij nu..). En soms worden er misverstanden opgehelderd.

"Wel jammer dat ik niet meer naar judo mag", wist hij me opeens te vertellen. Huh? Wat? En ik maar denken dat ik hem een dienst had bewezen. Een paar weken geleden, toen bleek dat zijn nieuwe clubje op de zelfde dag viel als het oude, mocht hij van mij kiezen. Die ander viel dan automatisch af. Behalve dat mij dat logistiek handig leek, dacht ik ook dat ik hem zo wel over kon halen om op scouting - het nieuwe clubje- te gaan. Eng, nieuw, maar die judo, daar had hij niet zoveel zin meer in, wist ik. Er werd tenminste vooraf soms gemopperd, en aan het einde van de les meestal niet meer goed meegedaan. Vooral werden er vaak frustraties weggeslikt als hij weer eens verloor. 

Maar kennelijk had ik het verkeerd. Judo vond hij óók leuk. Nog steeds. En is hij slimmer dan ik: oefening, dat baart kunst. Inclusief leren verliezen. Wat nou, opgeven.

En natuurlijk heeft hij helemaal gelijk. Vooruit dus maar weer. Judopak uit de mottenballen en gaan. Wel even een ander tijdstip/dag en dus andere docent. Dat ze weer bij nul begonnen kwam ook best goed uit eigenlijk.  Het was leuk. 

"Nu heb ik dríe sporten mama. Zwemles, scouting én judo!"

3 opmerkingen:

  1. Hij zal bij alledrie nog steeds wel eens "geen zin hebben" maar dat hoort er allemaal een beetje bij denk ik.
    Praten met kinderen gaat altijd het best "als je met iets bezig bent" bij ons werd er heel wat afgekletst als ik stond te strijken.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Zo, dan heeft het manneke het best druk. En de chauffeur ook neem ik aan. ;-)

    BeantwoordenVerwijderen

Laat maar horen!

Te groot voor sinterklaas. Bestaat dat?

Oudste zoon, 2 1/2 jaar. Wij, zeer enthousiaste jonge naïeve ouders, sleepten de peuter mee naar de intocht van de Sint. Het was koud, het w...