woensdag 25 november 2015

Schoonheid

De tienjarige -  nog niet heel erg behaarde - dochter vertrouwde me laatst toe dat ze vond dat mijn wenkbrauwen wel wat dunner mochten. Minder wild en harig. Ik sputterde nog wat tegen. Vroeger, toen ík jong en jeugdig was, had een mooi meisje dat Brooke Shields heette enorme wenkbrauwen, en dat vond iedereen erg mooi. Toen.

Ze keek me wat bevreemd aan. Generatiekloofje, denk ik.

Nu ben ik al een aantal jaar geleden begonnen met het terugsnoeien van mijn inderdaad wat flink uitgevallen brauwen, maar ik vind het epileren helemaal niet fijn. Zelf kan ik het niet goed. De schoonheidspecialiste vraagt er geld (en beslag op mijn tijd) voor en dan doet het nog pijn ook. Toch laat ik het haar af en toe maar doen. Probeer ik daarna zo goed en zo kwaad als het gaat het model wat bij te houden.

In de spiegel kijkend besloot ik dat dochter gelijk had. Het was weer tijd voor een update bij iemand die daar voor doorgeleerd heeft. Dus wat doe je op je vrije verjaardag, in de sauna? Dan boek je er een schoonheidsbehandeling bij.

Aardig mens, lekker dekentje, mooi muziekje. Beetje soppen, beetje vegen. Prima. Tót ze begon aan de "dieptereiniging". Er werd geknepen en geperst, gepulkt aan dingen waarvan ik niet wist dat ze er zaten. Maar echt loslaten wilden ze geloof ik niet. En in een poging er het laatste uit te persen heeft ze ook mijn neus nog flink ontwricht. Au. Het gepluk aan de wenkbrauwen viel toen wel weer mee, alles is relatief.

Maar om nu te zeggen dat je er móóier van wordt, van zo'n schoonheidsbehandeling... een uurtje of twee later stond ik (helemaal achteraan verstopt achter een boom) op het schoolplein om mijn kindjes weer op te halen. Glimmend van de crème, tranende ogen - ook van de crème. Een gezicht vol bulten en gaten, maar het bloedde helemaal niet zo heel erg meer.

Ik ga ervan uit dat de schade over een weekje of wat weer hersteld is. Wel jammer dat die wenkbrauwen dan ook weer zijn aangegroeid.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Wat denk jij er van?