vrijdag 2 oktober 2015

Natuurlijk ben ik niet boos,verdomme

Oudste komt net thuis. Begint wat te mompelen over fiets die het niet helemaal goed doet. "Er was een probleempje." Blijkt hij tegen een auto aangereden, vanochtend op weg naar school?! Maar durft dat dan amper te vertellen omdat hij bang is dat wij boos worden.

En nu ben ik boos ja. Heel stilletjes, in mezelf, op mezelf. Ik voel me een waardeloze moeder dat mijn kind zoiets niet durft te vertellen omdat hij bang is dat wij boos worden.

De bestuurder belde toevallig net naar zijn mobiel om te vragen hoe het met hem ging, dus toen ik daar mee praten mocht hoorde ik dat het best wel wat serieuzer was dan ‘een beetje gevallen maar ik heb niks en verder valt schade ook mee’. Potver. Kind, zég nou eens wat. Praat nou eens over jezelf en kom wat meer voor jezelf op. 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Laat maar horen!

Een beetje aandacht voor de maaltijd graag

Ik moet een kwartiertje blijven wachten, op tafel ligt een Allerhande. Even bladeren dan maar. Wie weet vind ik wat. Een keertje iets anders...