dinsdag 15 september 2015

Naar de diëtiste dan maar eens

Afvallen? Deed ik niet aan. Hoefde ook niet écht. Ik wist best wel wat ik fout deed trouwens, dus advies had ik ook niet echt nodig.

Maar de laatste tijd ging het toch wel erg bergaf met het gewicht, of eigenlijk bergop, het ligt er maar aan hoe je het bekijkt natuurlijk. En dat helemaal niet meer eten, dat is wel even makkelijk, maar daar krijg je veel honger van en op termijn is het ook wat ongezond.

Ook zou ik wel eens tips willen hebben om te koken voor een huishouden dat voor de helft uit ondergewichtjes bestaat die niets lusten, en de andere helft toch net even teveel buik heeft.

Met het fijne contact met de diëtiste die oudste zoon van zijn ondergewicht heeft afgekregen in het achterhoofd dus maar een afspraak voor mezelf gemaakt. En ja. Het was weer fijn,  dat contact. “Je ziet er niet dik uit!”, vond ze. Maar de weegschaal wist beter. En niet zozeer de kilo’s maar vooral dat vetpercentage. Dat was even schrikken zeg. (En over dat metabolische leeftijdsgetal, daar hebben we het helemaal maar niet over.)

Ik werd naar huis gestuurd met een schema en wat tips. Dat cruesli chocolade ontbijt geen goed idee is, dat vermoedde ik al een beetje, maar muesli is niet te eten wat mij betreft. Havermout dus, of crackers, zelfs brood was goed, maar dan wel zonder hagelslag. Vooral hamerde ze op de regelmaat. Die ontbreekt bij mij vaak, dat was toch wel een eye-opener. Een paar eetmomenten dus, liefst op vaste tijden, en dan niet te weinig. (En geen chips of gevulde koeken.) Meer zuivel. En ik moet de emo-eetbui voor blijven…

In het weekend met al dat gefeest was het even geen topprioriteit, maar gisteren ben ik begonnen. En eh.. tja. Het ging redelijk. Ik moet er nog even inkomen, zeg maar. Als ik eenmaal op stoom ben gaat het beter met dat hongergevoel weet ik nog. Ik heb het eerder gedaan. Dit is de eerste keer met een stok achter de deur. Ben heel benieuwd wat die stomme weegschaal volgende keer zegt.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Laat maar horen!

Te groot voor sinterklaas. Bestaat dat?

Oudste zoon, 2 1/2 jaar. Wij, zeer enthousiaste jonge naïeve ouders, sleepten de peuter mee naar de intocht van de Sint. Het was koud, het w...