dinsdag 29 september 2015

De micro-break

De zon schijnt op mijn gezicht. Ik zit in de tuin, alleen, heb opeens zomaar een uur over. Vrij. Niets te doen. Even geen zorgen aan mijn hoofd, geen aandrang om iets op touw te zetten.

Ik bedenk wat ik met een kostbaar uur vrij zou kúnnen gaan doen, maar besluit, het is allemaal even goed zo. Even geen kan-niet-wachten-moet-nu-geregeld dingen te doen, en ook de dagelijkse business wacht maar even. Dat onkruid mag wel blijven staan, de was komt morgen wel. Die nieuwe laarsjes, daar hoef ik ook niet op stel en sprong achteraan. Zelfs ideeën om iets lekkers eten of dat spannende boek uit te lezen of even te gaan slapen worden verworpen. Ik blijf zitten, ik kijk, ik luister, ik voel. En ik denk, maar een heel klein beetje.

Ik weet niet wat er in me gevaren is opeens, maar het is wel lekker. Zeker na de afgelopen weken, maanden misschien al waarin er veel te veel was. Ik doe mijn ogen nog maar eens dicht en koester me in het zonlicht. Zou dit nou het vakantiegevoel zijn?

Zelfs dat blogje dat ik zou kúnnen gaan schrijven, dat doe ik niet. Dat komt later wel een keer.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Wat denk jij er van?