maandag 3 augustus 2015

Vakantiefeitjes

Dat we op de laatste dag ook nog eens naar het strand wilden was zowel dochter (moe, wit, misselijk) en oudste (verveeld, twaalf jaar, zin in zijn eigen huis en spullen) te veel. We wáren al aan het strand geweest, toch? En die zee, die was koud. En nat. Er zit allemaal wáter daar mama, grapte hij. Maar toen het strandplan niet door bleek te gaan bij gebrek aan parkeerruimte, bezine en een misselijke zus waren ze zichtbaar opgelucht. Behalve kleuter, die had er wel zin in.

Even een klein mini-enquette in de auto op weg naar huis.

Wat ga je doen als je thuis bent?
- Skypen! Met mijn vrienden, wist oudste.
- Al mijn knuffels knuffelen! snikte dochter zielig
- We gaan toch niet naar huis? Nu al? riep kleuter.
Mammalien gaat lekker uitpakken. Wassen wassen, wassen. Op haar pc-tje werken. Bruine boterhammen met kaas eten en Netflixx kijken.

En daarna, de rest van de vakantie thuis? 
- Skypen, dacht oudste.
- Niet heel veel hoor, zuchtte dochter vermoeid
- Wat kunnen we allemaal? Kleuter is enthousiast. Alles wat ik voorstel is nu opeens leuk. Zwemmen, de ballenbak. Maar toch wil hij eerst even langs de bieb. Ik hoop dat deze positieve vibes even aanhouden...
Mammalien heeft nog heel veel plannen voor leuke uitjes. Een museumjaarkaart en kortingsbonnen.(Ben benieuwd hoeveel ik er mee krijg. Desnoods ga ik alleen.)

Waar doen we volgend jaar heen op vakantie?
- Als het maar geen week is, ik vind een midweek genoeg, verzucht oudste. En een centerparcs(zwembad) is wel weer eens leuk
- Dochter had een maand geleden nog een grote mond over wéken op een camping in Frankrijk, maar nu is ze stil.
- Kleuter vindt alles best. Wil ook wel terug naar waar we net waren.
Mammalien weet het nog niet.

Ik had helemaal - nou bijna helemaal - geen last van vakantiestress dit keer. Niet van te voren, niet bij aankomst. Durf volgende keer wel verder en langer. De kinderen worden al zo groot, ik kan ze steeds meer loslaten. Ze redden zich wel. Ik hoef zelfs voor jongste niet 24x7 paraat te staan om te vermaken en te behoeden voor vreselijke ongelukken (open haarden waar ze in kunnen vallen, verhongering omdat ik flesvoeding vergeten ben mee te nemen, dodelijke verveling omdat de speeltuintjes tegenvallen en ik natuurlijk speelgoed vergeten ben in te pakken),

De kinderen worden groot ja. In het buitenzwembad heb ik zelfs al heel even mijn ógen dichtgedaan. Met als resultaat geen verzopen gewond of kwijtgeraakt kind maar alleen maar een beetje rood verbrandde rug.

Toegegeven, Pappalien heeft erg zijn best gedaan. Ook in het klimbos, waar kleine kleuter zijn "ik wil naar huihuis" act weer eens vol verve opvoerde. En waar Mammalien het bijna opgegeven had was daar opeens een Pappalien in vakantiestemming: uitgerust en met veel geduld de kleine man in zijn gordeltjes en over het parcours gepraat. Het was papa-voor en papa-na, die hele week. Ook wel eens leuk. Maar gelukkig was er nog maar één antwoord op de vraag:

Wat vond jij het leukst op de vakantie? 
"Mama!", grapte kleuter. "Ik vond mama het leukst op vakantie..."

De charmeur. Maar de mascotte die hem elke avond op kwam halen voor de minidisco (waar hij dan vervolgens maar half aan meedeed) vond hij ook wel heel erg gaaf. En de film die hij heeft gezien (Spongebob op het droge). En de zee! Lekker in de branding springen over de golven. Hij durfde wel tot zó ver!

Mammalien heeft genoten van het kopje cappuccino met zelfgemaakte citroencake op het terras bij het klimbos. Hoe stoer haar kindjes daar aan het klimmen waren. Hoe lekker ze in de branding speelden. Hoe fijn het is als kleuter enthousiast is. Het lekkere weer de laatste paar dagen (21 graden en zon). De paar slaapjes midden op de dag, waarvan één met mijn hoofd op dochters schoot terwijl we. eh ze, televisie keek. Het genot van eindelijk eens een fijn vakantiehuis met lekkere bank.

Maar lekker thuis in mijn eigen huis, dat is eigenlijk nog fijner. Jippie! We zijn weer thuis!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Laat maar horen!

Een beetje aandacht voor de maaltijd graag

Ik moet een kwartiertje blijven wachten, op tafel ligt een Allerhande. Even bladeren dan maar. Wie weet vind ik wat. Een keertje iets anders...