donderdag 20 augustus 2015

Kindervakantiehuttenbouwspektakel

Kindervakantie-drie-daagse, dit jaar geen week. Maar wel dé ideale overgang van thuis niksen naar het schoolritme vind ik altijd. Ik kijk er vaak zelf wel naar uit, al was het maar omdat ik dan ook even mijn handen vrij heb. De kinderen hebben er gemengde gevoelens bij. Laten zich begin zomer altijd graag inschrijven, maar als het eenmaal zo ver is beginnen ze terug te krabbelen. Thuis lui op de bank bevalt ook wel...

Oudste had de laatste twee jaar altijd stevig géén zin, van te voren. Om eenmaal daar gewoon een hartstikke leuke tijd te hebben met jongens -en soms zelfs meisjes- van zijn eigen leeftijd. Dochter heeft van te voren wél zin, maar er valt vaak wel iets tegen.

Zo ook gisteren, eenmaal thuis na dag één. Haar gezicht sprak boekdelen, maar pas thuis bekende ze. Het was niet zo leuk geweest. De meiden in de groep waren vervelend. Of ook weer niet echt, bleek bij navraag, maar ze voelde zich er niet helemaal lekker tussen. En haar eigen meegebrachte vriendin had haar ook iets te vaak afgezeken toen ze niet helemaal naar wens had mee gezaagd en getimmerd. Dochter heeft veel kwaliteiten, maar ze zal geen bouwvakker worden denk ik. Hout en spijkers, en zo, het is vies en het doet pijn…

Ook jongste mocht voor het eerst meedoen. Hij zat in een groepje waarvan een aantal bekend van school. Had dus best lol gehad met twee van de jongens. Vooral omdat ze alle drie NIET mee wilden doen met het bouwen aan de hut, wat de belangrijkste activiteit op dag één was. Verder wilde hij niet eten, niet drinken en geen schoenen aan.

De enthousiasmerend bedoelde aanmoedigingen van de groepsleiding werden door hem dan ook vooral als irritant en lastig gezien, vertelden ze me later. Ha. Ik ken mijn zoon. Je kunt op je kop gaan staan, als hij denkt dat het niks is dóet hij het ook gewoon niet. Bouwen is niet leuk, en zijn voeten deden pijn. Nou snap ik dat prima, na zes weken teenslippers opeens weer dichte schoenen aan…

Ook hij was dolblij toen ik hem om vier uur mee naar huis mocht nemen.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Wat denk jij er van?