maandag 17 augustus 2015

Interne verhuizing

Dat bureau, waar ik het laatst over had hier? Het is er. Zoon ging langzaam overstag, zolang zijn oude bureautje (gameplek en uitdragerij van geliefde objecten zoals steen en fotomuur) maar mocht blijven.

En toen opeens kreeg zijn vader er zin in. Ook dat duurt altijd even, maar als hij zover is dan moet het ook per direct. Gelukkig had ik al het een en ander van te voren bedacht, opgemeten en opgezocht. Ik twijfelde nog tussen variant één of twee, maar man is van de besluitvaardige soort.

Zaterdagochtend dus. Ik kon nog niet op of neer van de zere rug, maar man stapte uit bed en besloot: vandaag gaat het gebeuren. Enigszins onthutste zoon van computergame weggerukt, in de auto geladen, en even later kwamen ze terug van de grote Zweedse meubelgigant met een auto vol ruimtebesparend bed- en bureau in één.

En ik moet zeggen, er was respect voor mijn zere rug. Vader heeft zoon en dochter flink aan het werk gezet. Spullen sjouwen, de halfhoogslaper uit elkaar en weer op de kamer van jongste zoon in elkaar gezet. Het peuterbedje uit elkaar en in de garage (het enige familiestuk dat we hebben, voor de kleinkinderen straks!) Schroeven en boren. Dochter heeft graag en goed geholpen met in kleine hoekjes kruipen en schroefjes aan- of losdraaien. (Ze is een held met het elektrieke schroefboortolding) . Toen dochter met rode ogen van de stofallergie moe werd afgevoerd hielp oudste zoon mee. En ik zelf kon het ondanks rug natuurlijk niet laten om toch ook te helpen (schoonmaken, sturen, kijken, aanpakken en sjouwen, bemoeien – zolang ik maar niet hoef te bukken gaat het best!) dus het was zo gepiept.

De jongens hebben allebei een ge-upgrade ‘grote jongens kamer’. De kleine een bed waar hij in verdwaalt, compleet met sterrenhemel (en tandafdrukken van zijn broer van jaren terug). De ander een nóg hogere slaapplek maar wel een kantoor waar hij de komende dertig jaar uit de voeten kan met al zijn personeel.

Nu nog even van de week een lekker zacht kleurig kleed kopen om al dat zakelijke grijs een beetje te verzachten. Ook dat heeft een brugpieper in wording nodig. En daar moet ie dan weer voor bij zijn moeder zijn.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Wat denk jij er van?