donderdag 13 augustus 2015

De rug

Wat gaan we doen vandaag, jongens!? Het is half elf en er is nog niets gebeurd of besloten. Dierentuin, speeltuin, stukje fietsen, bibliotheek, wat? In afwachting van een enthousiaste reactie duik ik maar weer even snel de wc in: die moet ook nog schoongemaakt. Kan ik mooi even snel doen voor we straks gaan.

Ik heb de vloer ontruimd, straks stofzuigen. Snel even de wc eend pakken van boven op het plankje. En terwijl ik me buk en draai om het er in te spuiten … au!! Dat was de verkeerde beweging. Het schiet in mijn rug. Ik weet niet wat er schoot, maar vies zeer doet het wel. Ik strompel naar de huiskamer, jaag de kinderen van de bank en probeer zo voorzichtig mogelijk plat te gaan liggen. Stil liggen doet ook pijn. Maar bewegen nog meer.

Vandaag doen “we” niks meer, dat is duidelijk. De kinderen hebben nu ook een verplichte luie thuisblijf/schermdag, wat ze helemáál niet erg vinden. Ze mogen nog even een paar paracetamolletjes, een ipad en een flesje water binnen handbereik van mama zetten en dan mogen ze doen wat ze maar willen. Zolang ze het zelf maar pakken en opruimen.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Laat maar horen!

Te groot voor sinterklaas. Bestaat dat?

Oudste zoon, 2 1/2 jaar. Wij, zeer enthousiaste jonge naïeve ouders, sleepten de peuter mee naar de intocht van de Sint. Het was koud, het w...