maandag 20 juli 2015

De stadse look

Vroeger dacht ik dat het een vooroordeel was, dat mensen in het ene dorp of in de ene stad anders zouden zijn dan in een andere. Generaliseren is ook een vak, maar toch zit er wel een kern van waarheid in. Kijk alleen maar naar de manier waarop men zich kleedt.

Bij ons, daar waar ik nu woon. De dames die nadenken over hoe ze er uit willen zien kopen allemaal bij dezelfde winkels (niet geheel ontoevallig de paar winkels die hier ook echt zitten en de grote internet kledingzaak): de merken ala maison Scotch, Expresso, vleugje Hema mag ook. Het hoeft geen merk te zijn maar er is wel een soort dresscode. Enigszins in de mode, niet te ordinair, niet te ouderwets, niet te ver vooruitlopend ook. Zonder strakke gekleurde broeken met Shabbies achtige laarsjes eronder kon je je een tijdje terug niet op de tennisbaan vertonen. Nu met deze temperaturen zijn gelukkig vooral de jurkjes ook weer toegestaan.

In de dichts bijzijnde grote stad, gisteren, waar ik mezelf toevallig een keertje uitliet zag het er toch net weer wat anders uit. Minder keurig, origineler, creatiever, beetje afwijkend mag best. Het leukst vond ik een vrouw (oke, een veel jongere en slankere vrouw dan ik) met een soort lief hippie achtig jurkje van bloemen met heuse jaren zeventig (antiek of remake) schoenen eronder. Helemaal niet extreem, maar toch op een natuurlijke manier opvallend.

Maar hoe een simpel Vinex vrouwtje als ik dáár nu weer aan moet komen? Ik heb dringend een stylist nodig. Of misschien moet ik toch ook gewoon maar weer verhuizen naar de stad.

En toen keek ik om me heen, telde mijn parkeerplaatsen en vrije vierkante meters groen en wist ik weer van niet. Deze middenweg qua stad en vrije ruimte past me toch nu even het best. Al zou ik best een flink budget én een paar nieuwe leuke winkels in de buurt willen hebben...

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Laat maar horen!

Een beetje aandacht voor de maaltijd graag

Ik moet een kwartiertje blijven wachten, op tafel ligt een Allerhande. Even bladeren dan maar. Wie weet vind ik wat. Een keertje iets anders...