vrijdag 12 juni 2015

Twaalf en een beetje

Hij vraagt opeens zélf naar een afspraak bij de kapper. En als hij daar met flink wat minder haar op zijn voorhoofd vandaan komt zijn ons een paar dingen opgevallen. Ik zie een paar dikke donkere wenkbrauwen op de plek waar ooit die lieve blonde kinderwenkbrauwtjes zaten.

Ook deze leeftijd heeft weer zijn charmes. Hij is weer zoveel scherper, meer zelfkennis, wat minder verlegen. Om zich dan toch opeens weer ergens dood over te genereren, iets wat hem vroeger niet boeide. Ik kan niet ophouden hem te knuffelen maar doe dat, zeker op straat, toch maar niet al te opzichtig. Een klap hier of een stoot daar, dat kan wel. Als ik maar niet aan zijn nieuwe haar zit!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Laat maar horen!

Waar ik blij van word

Vandaag ben ik jarig! Na het gezinsritueel van wakker zingen en felicitaties en cadeau´s op bed zijn man en kinders vertrokken naar werk en ...