woensdag 24 juni 2015

Einde en nieuw begin

Het einde van het schooljaar nadert. Het gewone lesprogramma wordt keer op eer omgegooid voor leuke uitjes, bijzondere activiteiten, buitenlessen, high teas en andere ongein. Ook sommige juffen houden het al voor gezien, dus het is elke ochtend nadenken over het rooster en de logistieke planning. Moeten er wel of geen gymspullen mee, naar welk lokaal/vestiging moeten ze, wel of geen fiets en hoe laat moeten ze weer opgehaald en wáár dan?! En dan is er nog een stemmetje in mijn achterhoofd dat roept dat ik misschien moet gaan nadenken over afscheidscadeautjes voor de juffen.

Oudste is niet zomaar klaar met een schooljaar maar met zijn hele basisschoolcarrière. En dat is toch ook wel iets. Of er wordt iets van gemaakt, dat kan ook. In elke drie zinnen die ik van de basisschool hoor of lees staat het woord “afscheid”. Musical, eindfeest. Daarbij tetteren ook vooral de ouders en de nieuwe scholen over het “nieuwe begin”. De meeste middelbare scholen hebben al een introductieavond georganiseerd waarbij nieuwe klasgenootjes zijn voorgesteld en ouders een enorme lijst met aan te schaffen materialen hebben gekregen.

Zoon’s nieuwe fiets is ook gearriveerd. Twee maten groter dan de vorige, mooi nieuw en modern en zeer volwassen in het mat zwart, hij werd er helemaal blij van. Ondertussen zeikt zijn moeder aan zijn kop over een nieuw groter bureau (voor ál dat huiswerk dat gaat komen!), en moet hij binnenkort mee om bergen schoolspullen uit te zoeken waarvan het nut hem nu nog even ontgaat.

Best vermoeiend allemaal, voor die twaalfjarige stuiterende hormonenbommen. De een is er wat relaxter onder dan de ander. Maar het is toch niet zoals anders.

Nog twee weken te gaan. En dan eerst maar eens even vakantie houden.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Laat maar horen!

Te groot voor sinterklaas. Bestaat dat?

Oudste zoon, 2 1/2 jaar. Wij, zeer enthousiaste jonge naïeve ouders, sleepten de peuter mee naar de intocht van de Sint. Het was koud, het w...