zondag 19 april 2015

Kinderfeestjes zijn een eitje tegenwoordig

De eerste paar kinderfeestjes vond ik als onervaren kinderfeestjesouder meestal een ramp. Ik weet nog hoe gruwelijk gestresst ik vooraf was, hoe enorm chaotisch de feestjes zelf verliepen en hoe moe we ‘s avonds op de bank neer ploften als alles - inclusief jarige- weer opgeruimd was.

Op mijn man kun je altijd rekenen. Dat hij van te voren ui zichzelf niets regelt, zelden spontaan helpt bij praktische zaken als tafels dekken of taart snijden. Staat tegenover dat hij wel een meester in improvisatie is en hij altijd de feestvreugde weet aan te wakkeren. In een mum van tijd weet hij de wat meer gereserveerde gastjes te ontdooien en iedereen aan het lachen te maken. (Soms tot op het punt dat negenjarigen nog in hun broek plassen en sommige kinderen helemaal over de top hyper raken en niet meer kunnen stoppen met druk en gek doen.) 

Ik ben dus noodgedwongen van de planning- en de organisatie: vooraf bedenken wat we gaan doen, met wie, en dat regelen. Op het feest zelf ren ik heen en weer met koek en zopie, dweilen en snoetendoekjes, houd de tijd in de gaten en neem een lijstje mee met adressen en telefoonnummers van de kinderen als we ergens heen gaan en de gastjes ook weer thuis af moeten leveren.

Inmiddels weten we het wel zo’n beetje. Ik plan een stuk beter dan toen, man weet beter wanneer hij even moet stoppen drukke kinderen nog drukker te maken. We hebben geleerd dat je een jongensverjaardag echt beter ergens buitenshuis kan vieren, waar ze lekker hun eigen drukke ding mogen doen. Je stopt er lekker eten (snoep en taart) in, niet te veel niet te weinig, vooral niet te culinair of te gezond, treuzelt niet te lang met cadeautjes of bedankjes. Je maakt een beetje lol en past op welke kinderen je beter niet naast elkaar in de auto kunt zetten. (Bijna) alles mag en vooral niets hoeft. Iedereen blij, is ons motto.

Gisteren hadden we het kinderfeestje van de jongste, die morgen zes jaar wordt. Even thuis wat cakejes versieren, en dan hup, naar het speelparadijs. Los van dat we inmiddels zelf ervaren zijn is een ander groot voordeel van kinderfeestjes met je jongste dat de oudste kinderen leuk kunnen helpen. De kleuters vinden die “grote kinderen” geweldig, en dat is wederzijds. Grote broer hielp papa met het grapjes maken en druk doen. Grote zus hielp mama met het tafel dekken, de cakejes, het plannetjes bedenken, zich bekommeren om de kleintjes. Toen een van de kleuters niet in de botsauto’s durfde schoof ik haar naar voren. Toen zijn kleine handje in de hare floepte en hij vanzelf niet bang meer was zag je haar stralen. Ze heeft het volgens mij al jaren niet zo leuk meer gehad in de speeltuin.

En zo hadden papa en mama nog even tijd om samen een potje lasergame te doen met oudste zoon. Pang! Eigenlijk heb ik het zelf ook al lang niet meer zo leuk gehad in die speeltuin.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Wat denk jij er van?