vrijdag 9 januari 2015

Verstoppen

's Ochtends op het schoolplein vertelde ik tegen een andere moeder, op grote volwassen moedertoon, dat ik vroeger wel eens een kind kwijt was. Ik helemaal in paniek raakte om er dan vervolgens achter te komen dat het kind wel heel erg dichtbij (namelijk vlak achter me) stond en ik er gewoon overheen gekeken had.

Later die middag dus, bij het ophalen. Twee handjes aan mijn jas, kleuters stemmetje van achter mijn rug: "Waar ben ik?!" Nou geen idee kleuter. Ik kon omdraaien, opzij draaien, maar kleuter bleef weg. Niet te zien. Grote lol had 'ie. En hij heeft het de rest van de dag volgehouden.

Die oortjes van kleuter, die staan niet helemaal lekker plat tegen zijn hoofd, maar hij hoort er alles mee. Tenzij ik hem direct aanspreek: "Zeg kleuter, het is bedtijd!"... dan hoort hij niks.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Wat denk jij er van?