dinsdag 27 januari 2015

Kleuteren

De invaljuf komt naar me toe. Dat ze denkt dat kleuter zich verveelt. En dat wij samen thuis maar eens moeten verzinnen wat hij zoal kan gaan doen.

Helemaal ongelijk heeft ze niet. Als ik soms eens tijdens schooltijd door het raam van de klas kijk zie ik kleuter vooral met veel interesse de vers gepulkte neusinhoud bestuderen. Maar toch sta ik enigszins met mijn mond vol tanden. Who, me? Wat krijg ik daar nu weer in mijn schoenen geschoven? Zij is de juf, en aan haar uiterlijke verschijning heeft ze al heel wat jaar ervaring...

Anderszijds begrijp ik haar standpunt wel een beetje. Zij ziet een jongetje dat een beetje met zijn zieltje onder zijn armpje loopt. Wil niet plakken, wil niet knippen. Niet spelen met de poppen of de lego. Kleuter heeft gewoon niet zoveel met dat kleuteren. En hij is een meester in het ontduiken van dingen waar hij geen zin in heeft. Invaljuf heeft het idee dat hij het niet fijn vindt als zij er bovenop zit. (Haha, understatement)

Eenvoudig is het niet. Dit is de queeste waar de diverse vaste leerkrachten al een jaar of twee mee bezig zijn. Hoe krijgen we kleuter aan het werk of aan het leren op de gebieden die hij niet boeiend vindt, of soms stiekem ook wel eens te moeilijk en dus eng om aan te beginnen.

Ze kregen een kleuter binnen die las en rekende op het niveau midden groep 3 maar zichzelf niet aan kon kleden. In dat eerste jaar heeft een juf hem toch maar mooi een fijne pengreep weten aan te leren door hem dat potlood in zijn vingertjes te geven en te vragen of hij soms létters kon schrijven, in plaats van die verplichte tekening. En bij een plakwerkje schoven ze wat extra denkwerk mee op het gebied van rekenen of tellen.

De vaste kleuterjuffen die hij nu weer heeft kunnen prima met hem werken. De fysiotherapeut die hem moest verleiden tot het doen van voor hem héle moeilijke dingen als ballen gooien of knippen, was helemaal een held in mijn ogen . Scherp observant, geduldig, flexibel en met gevoel voor humor. Mijn zoon was dol op hem en heeft er veel geleerd. Niet alleen op motorisch vlak, maar ook dat je soms gewoon wel eens iets moeilijks kunt probéren, en dat het dan vaak na een tijdje al een stuk beter gaat.

Ik zal vanavond dus eens een goed gesprek hebben met zoon en hem proberen te verleiden een activiteit te kiezen buiten zijn comfortzone. Maar ik hoop (voor de kinderen maar vooral ook voor haarzelf natuurlijk) dat zijn vaste kleuterjuf snel terug is van ziekteverlof. En dan tel ik de dagen af tot de zomervakantie, en kleuter de kleutergroep definitief achter zich mag laten. Niet dat er in groep 3 opeens geen vuiltje meer aan de lucht zal zijn, maar het idee om fijn wat meer serieus taal- en rekenopdrachten te mogen maken in plaats van dat vieze geplak en dat gerommel in die huishoek zal voor zoon een opluchting zijn denk ik.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Laat maar horen!

Een beetje aandacht voor de maaltijd graag

Ik moet een kwartiertje blijven wachten, op tafel ligt een Allerhande. Even bladeren dan maar. Wie weet vind ik wat. Een keertje iets anders...