zaterdag 27 december 2014

Sturen

Mama, ik wil een nieuwe stoel op mij kamer. Mama, dat spel, dat wil ik! En ik wil ook wel weer eens op vakantie. En naar de film. Wanneer eten we weer pannenkoeken? Mama, mag X blijven logeren? Ik wil cakjes bakken, en papier maché-en. Ze is nog moe van de ene activiteit maar de volgende leuke kán ze niet laten gaan.

Dochter wil altijd zo graag, zo veel. We zijn nog bezig met het een of ze maakt al weer plannen voor het volgende. Aan de ene kant irriteert me dat soms. Ten eerste vind ik al dat materialistische gedoe, nóg een barbie bij de honderd andere die er al staan, geen goed idee. En wat de doe-dingen betreft, ik word dan meestal geacht om als moeder direct in een ondersteunde rol in actie te komen. Aan de andere kant, het is ook wel goed om ambities te hebben en plannen te maken en lekker bezig te zijn.

Want...

Jongens, we gaan naar de dierentuin! (Want ik heb nog een abonnement dat een paar dagen geldig is en daar moet van geprofiteerd worden). Nee, vindt oudste. Saai. Hij gaat écht niet meer mee. Jongste is het zoals gewoonlijk met hem eens. Ook een museum of zwemmen wil oudste niet. Jongste en oudste schelen zes jaar. Wat de een leuk vindt wordt door de ander afgekeurd. Spelletje met mij spelen? Fietsen? Kamer opruimen! Nee, nee en nee! Wat dan wel? Nou, eh. Oudste wil gewoon thuis blijven, gamen. Eventueel met een vriendje gamen. Jongste vertelt me op besliste toon dat hij altijd al zoveel moet en nu in de vakantie gewoon niks wil. (Ook niet alleen thuisblijven, trouwens. Ik moet bij hem blijven.) Tja, dat is ook een standpunt. Had ik zelf laatst niet eens zoiets gezegd, dat hij in de vakantie wat bij kon komen van alle drukte?

Maar toch, hoe lekker rustig het ook voor mij is als ze de halve dag op de bank achter een computerscherm hangen, het irriteert me. Waarom willen ze nu nooit eens wat, iets, wat dan ook? Hoe moet ik ze ooit groot brengen als ze nergens interesse voor hebben en nooit iets willen dóen? Zelfs douchen is voor oudste een onoverkomelijk probleem, lijkt het tegenwoordig. Gelukkig wil jongste nog wel, liefst elke dag drie keer, in bad.

En zo maak ik me druk. Om alles, om niets. De gebruikelijke irritaties van die lange saaie donkere kerstdagen, bovenop elkaars lip. Ik probeer te duwen en te trekken, maar krijg geen enkele reactie.

Lossssslaten, Mammalien. Ze worden vanzelf wel oud en wijs. Of niet. Ik zou me eens minder druk om de kinderen moeten maken en meer om mezelf.

Komende dinsdag, dan is het mijn dag. Hoef ik me alleen maar druk te maken om de handen van de masseur in mijn nek, of ik wel of niet onder de koude douche ga na die hete sauna, en of ik een salade of een broodje kroket bij de lunch neem.

(En ik laat me 's ochtends niet gek maken door kleuter die roept dat hij niet wil dat ik wegga omdat hij iets met me wil doen.... Daar heeft hij namelijk ook nog een papa voor, de hele dinsdag lang.)

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Wat denk jij er van?