maandag 22 december 2014

Dagje kerstvakantie

Hoewel de kinderen (en sommige volwassenen in mijn omgeving) vaak vergeten dat ook mamalien een baan heeft naast het huismoederen, werd het nu toch wel even duidelijk én gewaardeerd. Ik had namelijk via een "relatie" een uitnodiging gekregen. En mocht ook mijn hele familie meenemen. Gratis en voor niks dagje Duinrell WinterPark. Daar hadden ze dan weer niks op tegen, de kindertjes. En man al helemaal niet.

Wie mij een beetje kent weet dat ik zelf niet zo'n kerst-type ben. Maar ik moet zeggen, de kerstdepressie die mij elk jaar treft heeft gisteren in ieder geval niet toegeslagen. Het was een leuk sfeertje. Gezellig versierd met bomen, lichtjes. De onvermijdelijke levende kerststal stond er, we konden marshmallows roosteren, cupcakes versieren, ijsblok bikken.. er liep een gezellig orkestje van -  oke, kerstmannen, maar het klonk goed. Mijn oudste ging op de loop toen hij Scrooge in levende lijve tegenkwam ("wat een enge man!"). Dochter genoot van de "show"met Sita en een of andere semi-bekende artiest.

Het park - ik was er nooit geweest - is niet overweldigend groot, dus prima te doen voor een middagje sjouwen met de kinderen. En wat was het lekker rustig!! Het grote publiek had het duidelijk nog niet ontdekt, we konden overal direct in en overal werden we enthousiast begroet en binnengehaald.

De oudste ging voor de achtbanen, kleuter had wat minder spannende attracties gevonden, dochter - middelste in leeftijd-  deed overal aan mee. Aan het einde van de dag ontdekten ze een speeltuin waar Pappalien en ik nostalgische gevoelens bij kregen zo oud was ie, (zo'n "familieschommel", een antieke glijbaan en zo'n draaiding met van die stoeltjes, helaas vergeten een foto te nemen...in drie kleuren verbladderde verf) Zij vonden het geweldig, en wij dus ook. Maar het werd wel een beetje koud zo langs de kant. Gelukkig kwam daar de mascotte van het park om ze af te leiden. Een dikke knuffel van kikker Ri.ck voor alle drie (kleuter heeft dat altijd leuk gevonden, de oudste twee zijn er inmiddels niet meer bang voor, voor mensen in rare grote pakken en vinden het heel genant maar toch ook wel heel grappig om toch mee te doen).

En toen in de auto naar huis. Waar ik een uur of drie nodig heb gehad om te ontdooien. En er toen achter kwam dat ik met mijn stijve vingers de thermostaat op 23 had gedraaid ipv 21,5.

Het eerste kerstuitje zit er op. En het was zeer geslaagd.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Wat denk jij er van?