zondag 30 november 2014

Onbewoond eiland

"Mama, zullen we nog even knuffelen voor ik ga slapen?" Ah, dochter heeft aandacht nodig. En ik vind dat heerlijk om te doen natuurlijk. We knuffelen wat, we praten wat, voor het slapen gaan. Onder meer over verliefd zijn, over liefde. Ik ben nogal romantisch ingesteld en vind het een mooi onderwerp. Zij praat er ook graag over mee.

Ik probeer het een en ander in context te zetten. Op mijn vraag wie ze het liefst mee zou nemen naar een onbewoond eiland om daar de rest van haar leven mee door te brengen antwoordt ze dan ook geen "Lars", zoals volgens haar het leukste jongetje van de klas op dit moment heet, maar Papa. "Of jij, mama", zegt ze er snel achteraan. Phew. Gelukkig.

Dochters achterliggende motieven zijn echter vooral van praktische aard: "Ik zou dan iemand meenemen die goed voor me kan zorgen en die al wat meer weet en kan dan een kind van negen."

Kijk. Dat bedoel ik. Echte liefde.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Wat denk jij er van?