woensdag 1 oktober 2014

Waar kleuter zoal mee bezig is

"Mama," klinkt zijn lieve stemmetje vanaf de achterbank, "over 13 jaar ben ik volwassen. En over 15 jaar ben ik 20 en dan ben ik wel heeeel groot."

Mhm, ja, jongen, praat me er niet van. Ik voel nu al een midlife-crisis en empty-nest syndroom opkomen. Ik probeer blij te klinken: "Nou! Je wordt al groot! En misschien woon je dan al wel in een eigen huisje. Kom je dan nog wel eens bij mama op bezoek?" Hij denkt er even over na.

Even later zitten we ergens in een wachtkamer. Hij komt op mijn schoot hangen, even knuffelen. "Ik ben M. <naam oudste broer en groot voorbeeld>, en ik ben 11 jaar". Ik moet glimlachen. "O, echt? Wat gróót!. Heb je ook een vader en moeder eigenlijk?" Nee, die zijn dood. Ook geen oma of opa. Hij woont helemaal alleen. Hij heeft wel een broer en een zus. En die broer díe heet eigenlijk M., en is 11 jaar. Want eigenlijk is hij J., en  hij is pas vijf. Giechel de giechel.

En dan gaat hij - en plein public - op de grond liggen. Hij trekt een heel zielig hoofd en doet zijn ogen dicht. Hij is dood.  Alleen kan hij zijn lachen er bijna niet bij houden. Gelukkig maar.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Laat maar horen!

Een beetje aandacht voor de maaltijd graag

Ik moet een kwartiertje blijven wachten, op tafel ligt een Allerhande. Even bladeren dan maar. Wie weet vind ik wat. Een keertje iets anders...