vrijdag 17 oktober 2014

Moeilijke vragen

Kleuters gedachten gaan vaak een stuk verder dan zijn uitdrukkingsvermogen. Best lastig. Zo vroeg hij me van de week, midden op het overvolle schoolplein "mama, waarom heb jij eigenlijk geen baby in je buik?". Ehm... Tja. "Dát vertel ik je straks thuis wel, als het wat minder herrie om ons heen is", verschafte ik mezelf wat bedenktijd. (En wat meer privacy...)

Maar wát hij nu precies wilde weten?  De bloemetjes en de bijtjes? Mijn sexuele activiteiten van de laatste paar maanden? De ins- en outs van het hormoonspiraaltje? De besluitvorming op familie-plantechnisch gebied?  "Wil je soms een klein broertje of zusje?", bedacht ik me ineens. Aan zijn geschokte uitdrukking te zien was dat niet echt zijn de bedoeling. Het ging hem duidelijk meer om het proces dan om het eindresultaat. Hij begon snel over een ander onderwerp.

Gisteren in bed begon hij er weer over. Dat het voor kinderen helemaal niet leuk was om in mama's buik te zitten. Hij bekeek zichzelf, hij bekeek mijn buik en het leek hem niks (en mij eigenlijk ook niet: zeventien kilo aan knokige bewegelijkheid). Ik heb uitgelegd dat baby's voor ze geboren zijn wel heeeeel klein zijn, en dat hun lijfje nog niet áf is. Dat ze niet kunnen overleven buiten die buik

O. Nou, toen had ik zijn aandacht. En hij wilde foto's zien. Van hem in mijn buik, van baby's die nog niet áf zijn. Ik ben allang blij dat de vragen nu gaan over het ontstaan van het leven in plaats van over de dood. Ik vind het niet alleen een gezelliger onderwerp, ik weet er ook wat meer van. En kan ik veel meer plaatjes van embryo's vinden dan van het hiernamaals.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Wat denk jij er van?