woensdag 22 oktober 2014

Herfstvakantie

Stil hier.

Los van de huishoudelijke problemen (de wasdroger vertoont kuren heeft het begeven, we zijn de verhuischaos nog niet te boven, sinds die verhuizing ligt de internetverbinding 50% van de tijd op zijn gat en kunnen we niet achter de oorzaak komen) is het ook nog eens herfstvakantie. En pokkeweer. En kom ik tot niks.

Papa werkt, dus ik ben alleen met drie kinderen. De oudste twee redden zich wel. Dochter slaapt uit, knutselt in haar uppie op haar kamer of speelt bij iemand anders, komt af en toe gezellig beneden om koekjes te bakken en te kletsen en te kleuren. Oudste zit te minecraften, speelt met andere jongens buiten en heeft de social media ontdekt. Dus zolang ik niet over huiswerk begin is hij een redelijk gezellige en makkelijke huisgenoot.

Maar dan hebben we kleuter nog. Hij is superlief hoor. Maar hij is nogal op een  vermoeiende manier niet helemaal zichzelf de laatste tijd. Hij is elke dag om half zeven wakker, wil 's avonds niet naar bed, en tussendoor is hij een blokje aan mijn been. Hij wil niets, alle leuke vakantieplannen die animatieteam-mama heeft bedacht doet hij af met een "naaaaah" of gewoon géén antwoord. Niet aankleden, niet uitkleden, niet eten, niet knutselen, niet ergens heen, niet met vriendjes (al zou ik ook niet weten waar ik ze vandaan moet halen.). Zélf willen doen als ik help, en zogenaamd niets kunnen als ik niet help.

 De dekentent die we hadden gebouwd stond een half uurtje en toen moest hij weer weg. Cadeautje voor papa's verjaardag knutselen? Mocht ik zelf doen. En na twee keer verstoppertje (ik in het wc-hok en hij in zijn bed) hadden we het allebei ook wel weer gehad. Niks was echt leuk genoeg.

Maar ondertussen blijft ie wél aan mijn rokken hangen. Ik kan geen stap doen of ik struikel over hem en een boek lezen lukt ook niet als hij steeds m'n aandacht vraagt. Pfff. Doodvermoeiend. En eigenlijk weet ik ook wel dat hij waarschijnlijk die aandacht nu juist even extra hard nodig heeft.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Laat maar horen!

Te groot voor sinterklaas. Bestaat dat?

Oudste zoon, 2 1/2 jaar. Wij, zeer enthousiaste jonge naïeve ouders, sleepten de peuter mee naar de intocht van de Sint. Het was koud, het w...